అథర్వవేదం · సూక్తం 20.101

20.101.1

अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् ।
अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् ॥ २०.१०१.१ ॥

మేము అగ్నిని దూతగా, హోతగా ఎన్నుకుంటాము; ఆయన సర్వజ్ఞుడు. ఈ యజ్ఞానికి సుక్రతువు (మంచి సంకల్పం గల వాడు) ఆయనే.

अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम् ।
हव्यवाहं पुरुप्रियम् ॥ २०.१०१.२ ॥

ప్రతి అగ్నిని హవిస్సులతో ఎల్లప్పుడూ వారు పిలుస్తారు; ప్రజల ప్రభువును, హవ్యాన్ని మోసేవాడిని, అనేకులకు ప్రియుడిని.

अग्ने देवामिहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे ।
असि होता न ईड्यः ॥ २०.१०१.३ ॥

ఓ అగ్నీ, ఇక్కడికి దేవతలను తీసుకురా; ప్రత్యక్షమైనవాడవై, వృక్తబర్హిస్ (కోసిన దర్భలున్న యజమాని) కోసం. నీవు మా హోతవు, స్తుతింపదగినవాడవు.