அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.101

20.101.1

अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् ।
अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् ॥ २०.१०१.१ ॥

நாங்கள் அக்னியைத் தூதனாகவும் ஹோதாவாகவும் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்; அவர் அனைத்தையும் அறிந்தவர். இந்த யஜ்ஞத்தின் நல்ல நோக்கமுடைய அவரை.

अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम् ।
हव्यवाहं पुरुप्रियम् ॥ २०.१०१.२ ॥

ஒவ்வொரு அக்னியையும் ஹவிஸ்களுடன் எப்போதும் அவர்கள் அழைக்கிறார்கள்; மக்களின் தலைவரை, ஹவ்யத்தைச் சுமப்பவரை, பலருக்கும் பிரியமானவரை.

अग्ने देवामिहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे ।
असि होता न ईड्यः ॥ २०.१०१.३ ॥

ஓ அக்னியே, இங்கே தேவர்களைக் கொண்டு வா; வெளிப்பட்டவனாய், வ்ருக்தபர்ஹிஸ் (வெட்டப்பட்ட தர்ப்பைகளுள்ளவனுக்கு) நீ. நீ எங்கள் ஹோதா, புகழ்தற்குரியவன்.