ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.101

20.101.1

अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् ।
अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् ॥ २०.१०१.१ ॥

ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦୂତ ଓ ହୋତା ରୂପେ ବରଣ କରୁ; ସେ ସର୍ବଜ୍ଞ। ଏହି ଯଜ୍ଞର ସୁକ୍ରତୁ (ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପଯୁକ୍ତ) ସେ।

अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम् ।
हव्यवाहं पुरुप्रियम् ॥ २०.१०१.२ ॥

ପ୍ରତି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହବିଃ ସହିତ ସେମାନେ ସର୍ବଦା ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି; ପ୍ରଜାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ହବ୍ୟ ବହନକାରୀ, ବହୁଜନଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ।

अग्ने देवामिहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे ।
असि होता न ईड्यः ॥ २०.१०१.३ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଏଠାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଣ; ପ୍ରକଟ ହୋଇ, ବୃକ୍ତବର୍ହିସ୍ (କଟା ଦର୍ଭଯୁକ୍ତ ଯଜମାନ) ପାଇଁ। ତୁମେ ଆମର ହୋତା, ପ୍ରଶଂସନୀୟ।