अथर्ववेद · सूक्त 20.113

20.113.1

उभयं शृणवच्च न इन्द्रो अर्वागिदं वचः ।
सत्राच्या मघवा सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत् ॥ २०.११३.१ ॥

इंद्राने आमचे हे दोन्ही प्रकारचे वचन ऐकावे. ऐश्वर्यवान इंद्राने सोमपानासाठी एकत्र, बुद्धीने, हे अतिबलवान, इथे यावे.

तं हि स्वराजं वृषभं तमोजसे धिषणे निष्टतक्षतुः ।
उतोपमानां प्रथमो नि षीदसि सोमकामं हि ते मनः ॥ २०.११३.२ ॥

त्या स्वराज् वृषभाला, त्या बलासाठी द्यावापृथिवींनी घडवले. उपमानांमध्ये प्रथम होऊन तू बसतोस; तुझे मन सोम इच्छिते.