अथर्ववेद · सूक्त 20.29

20.29.1

त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः ।
स्तोतॄणामुत भद्रकृत् ॥ २०.२९.१ ॥

निश्चयाने आपण स्तोम वाढवणारे, हे इंद्रा, आणि उक्थ वाढवणारे आहात; स्तोत्यांचे कल्याण करणारेही आहात.

इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः ।
उप यज्ञं सुराधसम् ॥ २०.२९.२ ॥

लांब केसाळ दोन हरी घोडे सोमपानासाठी इंद्राला धनसमृद्ध यज्ञाकडे घेऊन येतात.

अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः ।
विश्वा यदजय स्पृधः ॥ २०.२९.३ ॥

हे इंद्रा, पाण्याच्या फेसाने तुम्ही नमुचीचे शिर कापले, जेव्हा तुम्ही सर्व शत्रूंना जिंकलेत.

मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः ।
अव दस्यूंरधूनुथाः ॥ २०.२९.४ ॥

हे इंद्रा, मायेने वर वर सरकत स्वर्गात चढू इच्छिणाऱ्या दस्युंना तुम्ही खाली झटकून टाकलेत.

असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः ।
सोमपा उत्तरो भवन् ॥ २०.२९.५ ॥

हे इंद्रा, सोम न पिळणाऱ्यांची सभा तुम्ही विखुरून नष्ट केली; सोमपान करणारे तुम्ही श्रेष्ठ होऊन राहा.