અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.9

20.9.1

तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः ।
अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे ॥ २०.९.१ ॥

તમારા માટે તે અદ્ભુત, શત્રુઓને હરાવનાર, ધન આપનાર, સોમથી હર્ષિત ઇન્દ્રને સ્તુતિ-વચનોથી બોલાવીએ છીએ, જેમ ગાયો વાછરડા તરફ દોડે છે.

द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम् ।
क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे ॥ २०.९.२ ॥

તેજસ્વી, ઉત્તમ દાતા, પોતાના બળથી ઘેરાયેલા, પર્વતની જેમ અનેક ભોગોવાળા ઇન્દ્ર પાસેથી અન્ન, બળ, સો-હજાર અને ગાયો સહિત ધન ઝડપથી માગીએ છીએ.

तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये ।
येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥ २०.९.३ ॥

તારા તે ઉત્તમ પરાક્રમ પાસે હું જાઉં છું; તે બ્રહ્મ પાસે, પ્રાચીન બુદ્ધિ માટે; જેનાથી તું યતિઓ માટે, ભૃગુને ધનમાં, જેનાથી પ્રસ્કણ્વની રક્ષા કરી.

येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः ।
सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥ २०.९.४ ॥

જે બળથી તેં સમુદ્ર અને મહાન જળને મુક્ત કર્યા, હે ઇન્દ્ર, તે તારું વીર્યવાન બળ છે; તેની મહિમા તરત પહોંચી શકાતી નથી; પૃથ્વીઓ જેના માટે પોકારે છે.