அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.9.1
तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः ।
अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे ॥ २०.९.१ ॥
உங்களுக்காக அந்த அற்புதமானவனும், எதிரிகளை வெல்பவனும், செல்வத்தின் அளிப்பவனும், சோமத்தால் மகிழ்ந்தவனுமான இந்திரனை பாடல்களால் அழைக்கிறோம், பசுக்கள் தங்கள் கன்றை நோக்கி ஓடுவதுபோல்.
20.9.2
द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम् ।
क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे ॥ २०.९.२ ॥
ஒளிரும், நல்ல அளிப்பவனும், தன் வலிமையால் சூழப்பட்டவனும், மலைபோல் பல இன்பங்கள் உடையவனுமான அந்த இந்திரனிடம் உணவும் வலிமையும், நூறு ஆயிரம் பொருட்களும் பசுக்களுடன் கூடிய செல்வமும் விரைவாக வேண்டுகிறோம்.
20.9.3
तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये ।
येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥ २०.९.३ ॥
உன்னுடைய அந்த நல்ல வீரியத்தை நான் அணுகுகிறேன்; அந்த பிரம்மத்தை, பண்டைய அறிவுக்காக; அதனால் நீ யதிகளுக்கும், பிருகுவுக்கு செல்வத்திலும், அதனால் பிரஸ்கண்வனைக் காத்தாய்.
20.9.4
येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः ।
सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥ २०.९.४ ॥
எதனால் நீ கடலையும் பெரிய நீர்களையும் விடுவித்தாயோ, இந்திரா, அது உன் வீரியமான வலிமை; அதன் மகிமை உடனே அடையப்படுவதில்லை; பூமிகள் அதைத் தொடர்ந்து கூவுகின்றன.