अथर्ववेद · सूक्त 20.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.9.1
तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः ।
अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे ॥ २०.९.१ ॥
तुमच्यासाठी त्या अद्भुत, शत्रूंना जिंकणाऱ्या, धन देणाऱ्या, सोमाने हर्षित झालेल्या इंद्राला स्तोत्रांनी हाक मारतो, जशा गायी वासराकडे धावतात.
20.9.2
द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम् ।
क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे ॥ २०.९.२ ॥
तेजस्वी, उत्तम दाता, आपल्या सामर्थ्याने वेढलेल्या, पर्वताप्रमाणे अनेक भोग असलेल्या इंद्राकडून अन्न, बल, शेकडो-हजार आणि गायींसह धन लवकर मागतो.
20.9.3
तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये ।
येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥ २०.९.३ ॥
तुझ्या त्या उत्तम पराक्रमाकडे मी जातो; त्या ब्रह्माकडे, पूर्वीच्या शहाणपणासाठी; ज्याने तू यतींसाठी, भृगूला धनात, ज्याने प्रस्कण्वाचे रक्षण केलेस.
20.9.4
येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः ।
सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥ २०.९.४ ॥
ज्या बळाने तू समुद्राला आणि मोठ्या जलांना मुक्त केलेस, हे इंद्रा, ते तुझे वीर्यवान बळ आहे; त्याचे माहात्म्य लगेच पोहोचत नाही; पृथ्वी ज्यासाठी आक्रोश करतात.