ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.9

20.9.1

तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः ।
अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे ॥ २०.९.१ ॥

ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ, ଧନଦାତା, ସୋମରେ ହର୍ଷିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଡାକୁ ଅଛୁ, ଗାଈମାନେ ବାଛୁରୀ ଆଡ଼େ ଦୌଡ଼ିବା ପରି।

द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम् ।
क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे ॥ २०.९.२ ॥

ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଉତ୍ତମ ଦାତା, ନିଜ ବଳରେ ଘେରା, ପର୍ବତ ପରି ବହୁ ଭୋଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଅନ୍ନ, ବଳ, ଶହେ-ହଜାର ଓ ଗାଈ ସହିତ ଧନ ଶୀଘ୍ର ମାଗୁଛୁ।

तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये ।
येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥ २०.९.३ ॥

ତୁମ ସେହି ଉତ୍ତମ ପରାକ୍ରମ ନିକଟକୁ ମୁଁ ଯାଏ; ସେହି ବ୍ରହ୍ମ ନିକଟକୁ, ପୂର୍ବ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ; ଯଦ୍ୱାରା ଯତିମାନଙ୍କୁ, ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଧନରେ, ଯଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍କଣ୍ୱଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ।

येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः ।
सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥ २०.९.४ ॥

ଯେଉଁ ବଳରେ ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ଓ ମହାନ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କଲ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତାହା ତୁମର ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ବଳ; ତାହାର ମହିମା ତୁରନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ; ପୃଥିବୀମାନେ ଯାହା ପାଇଁ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି।