ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 20.9

20.9.1

तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः ।
अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे ॥ २०.९.१ ॥

ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਅਦਭੁਤ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਨਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਵਾਂ ਵੱਛੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।

द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम् ।
क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे ॥ २०.९.२ ॥

ਚਮਕਦੇ, ਚੰਗੇ ਦਾਤਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਪਰਬਤ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਭੋਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਅੰਨ, ਬਲ, ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਧਨ ਜਲਦੀ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।

तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये ।
येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥ २०.९.३ ॥

ਤੇਰੇ ਉਸ ਚੰਗੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਕੋਲ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਕੋਲ, ਪੁਰਾਣੀ ਬੁੱਧੀ ਲਈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਯਤੀਆਂ ਲਈ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਧਨ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ੍ਕਣ੍ਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।

येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः ।
सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥ २०.९.४ ॥

ਜਿਸ ਬਲ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਵੀਰਜ ਭਰਿਆ ਬਲ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੁਰੰਤ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ; ਧਰਤੀਆਂ ਜਿਸ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦੀਆਂ ਹਨ।