अथर्ववेद · सूक्त 6.100

6.100.1

देवा अदुः सूर्यो द्यौरदात्पृथिव्यदात् ।
तिस्रः सरस्वतिरदुः सचित्ता विषदूषणम् ॥ ६.१००.१ ॥

देवांनी खाल्ले; सूर्य आणि द्युलोकाने दिले; पृथ्वीने दिले. तीन सरस्वतींनी एकमनाने खाल्ले — विषनाशक.

यद्वो देवा उपजीका आसिञ्चन् धन्वन्युदकम् ।
तेन देवप्रसूतेनेदं दूषयता विषम् ॥ ६.१००.२ ॥

हे देवांनो, तुम्ही ओसाड जमिनीवर उपजीकेला पाणी शिंपडले; त्या देवप्रसूत औषधीने हे विष नष्ट करा.

असुराणां दुहितासि सा देवानामसि स्वसा ।
दिवस्पृथिव्याः संभूता सा चकर्थारसं विषम् ॥ ६.१००.३ ॥

तू असुरांची कन्या आहेस; ती देवांची भगिनी आहे; द्युलोक आणि पृथ्वी यांपासून जन्मलेली. तू विषाला रस केलेस.