அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.100

6.100.1

देवा अदुः सूर्यो द्यौरदात्पृथिव्यदात् ।
तिस्रः सरस्वतिरदुः सचित्ता विषदूषणम् ॥ ६.१००.१ ॥

தேவர்கள் உண்டனர்; சூரியனும் வானமும் கொடுத்தனர்; பூமியும் கொடுத்தது. மூன்று சரஸ்வதிகள் ஒருமனதாக உண்டனர் — விஷத்தை அழிப்பவை.

यद्वो देवा उपजीका आसिञ्चन् धन्वन्युदकम् ।
तेन देवप्रसूतेनेदं दूषयता विषम् ॥ ६.१००.२ ॥

தேவர்களே, நீங்கள் வறண்ட நிலத்தில் உபஜீகையை நீரால் நனைத்தீர்கள்; அந்த தேவர்களால் அனுப்பப்பட்ட மருந்தால் இந்த விஷத்தை அழியுங்கள்.

असुराणां दुहितासि सा देवानामसि स्वसा ।
दिवस्पृथिव्याः संभूता सा चकर्थारसं विषम् ॥ ६.१००.३ ॥

நீ அசுரர்களின் மகள்; அவள் தேவர்களின் சகோதரி; வானிலும் பூமியிலும் பிறந்தவள். நீ விஷத்தை ரசமாக்கினாய்.