ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.100

6.100.1

देवा अदुः सूर्यो द्यौरदात्पृथिव्यदात् ।
तिस्रः सरस्वतिरदुः सचित्ता विषदूषणम् ॥ ६.१००.१ ॥

ଦେବତାମାନେ ଖାଇଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଦେଲେ; ପୃଥିବୀ ଦେଲା। ତିନି ସରସ୍ୱତୀ ଏକମନରେ ଖାଇଲେ — ବିଷନାଶକ।

यद्वो देवा उपजीका आसिञ्चन् धन्वन्युदकम् ।
तेन देवप्रसूतेनेदं दूषयता विषम् ॥ ६.१००.२ ॥

ହେ ଦେବଗଣ, ତୁମେମାନେ ମରୁଭୂମିରେ ଉପଜୀକାକୁ ଜଳ ସିଞ୍ଚନ କରିଥିଲ; ସେହି ଦେବପ୍ରସୂତ ଦ୍ୱାରା ଏ ବିଷକୁ ନଷ୍ଟ କର।

असुराणां दुहितासि सा देवानामसि स्वसा ।
दिवस्पृथिव्याः संभूता सा चकर्थारसं विषम् ॥ ६.१००.३ ॥

ତୁମେ ଅସୁରମାନଙ୍କ କନ୍ୟା; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଭଉଣୀ; ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଜାତା। ତୁମେ ବିଷକୁ ରସ କରିଛ।