ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 6.100

6.100.1

देवा अदुः सूर्यो द्यौरदात्पृथिव्यदात् ।
तिस्रः सरस्वतिरदुः सचित्ता विषदूषणम् ॥ ६.१००.१ ॥

ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖਾਧਾ; ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਦਿਊਲੋਕ ਨੇ ਦਿੱਤਾ; ਧਰਤੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਸਰਸਵਤੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਖਾਧਾ — ਵਿਖ ਨਾਸ਼ਕ।

यद्वो देवा उपजीका आसिञ्चन् धन्वन्युदकम् ।
तेन देवप्रसूतेनेदं दूषयता विषम् ॥ ६.१००.२ ॥

ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਉਪਜੀਕਾ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ; ਉਸ ਦੇਵ-ਪ੍ਰਸੂਤ ਨਾਲ ਇਸ ਵਿਖ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।

असुराणां दुहितासि सा देवानामसि स्वसा ।
दिवस्पृथिव्याः संभूता सा चकर्थारसं विषम् ॥ ६.१००.३ ॥

ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ; ਦਿਊਲੋਕ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਤੂੰ ਵਿਖ ਨੂੰ ਰਸ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।