Atharvaveda · Sūkta 6.114

6.114.1

यद्देवा देवहेडनं देवासश्चकृम वयम् ।
आदित्यास्तस्मान् नो युयमृतस्य ऋतेन मुञ्चत ॥ ६.११४.१ ॥

Ihr Götter, welches Vergehen gegen die Götter wir auch begangen haben, ihr Ādityas, befreit uns davon durch das ṛta des ṛta.

ऋतस्य ऋतेनादित्या यजत्रा मुञ्चतेह नः ।
यज्ञं यद्यज्ञवाहसः शिक्षन्तो नोपशेकिम ॥ ६.११४.२ ॥

Ihr Ādityas, des Opfers würdig, befreit uns hier durch das ṛta des ṛta. Ihr Träger des Opfers, die ihr helfen wollt, mögen wir nicht versagen.

मेदस्वता यजमानाः स्रुचाज्यानि जुह्वतः ।
अकामा विश्वे वो देवाः शिक्षन्तो नोप शेकिम ॥ ६.११४.३ ॥

Während die Opfernden mit Fett das Schmalz mit dem Sruc-Löffel darbringen, ihr alle Götter, die ihr helfen wollt, mögen wir nicht versagen.