ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.37

6.37.1

उप प्रागात्सहस्राक्षो युक्त्वा शपथो रथम् ।
शप्तारमन्विच्छन् मम वृक इवाविमतो गृहम् ॥ ६.३७.१ ॥

ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಳ್ಳ ಶಾಪವು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದೆ; ನನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ, ತೋಳ ಕುರಿಗಾರನ ಮನೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುವಂತೆ.

परि णो वृङ्ग्धि शपथ ह्रदमग्निरिवा दहन् ।
शप्तारमत्र नो जहि दिवो वृक्षमिवाशनिः ॥ ६.३७.२ ॥

ಓ ಶಾಪವೇ, ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಸರಿ; ಅಗ್ನಿ ಕೊಳವನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಸುಡುತ್ತ. ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಶಪಿಸಿದವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಿಂಚು ಮರವನ್ನು ಬೀಳಿಸುವಂತೆ.

यो नः शपादशपतः शपतो यश्च नः शपात् ।
शुने पेष्ट्रमिवावक्षामं तं प्रत्यस्यामि मृत्यवे ॥ ६.३७.३ ॥

ನಮ್ಮನ್ನು ಶಪಿಸುವವನು — ಶಪಿಸದವನಾಗಲಿ ಶಪಿಸುವವನಾಗಲಿ — ಯಾರು ನಮ್ಮನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನು ನಾನು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆಯುತ್ತೇನೆ; ನಾಯಿಗೆ ಅರೆದ ಕೃಶ ಆಹಾರದಂತೆ.