அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.37.1
उप प्रागात्सहस्राक्षो युक्त्वा शपथो रथम् ।
शप्तारमन्विच्छन् मम वृक इवाविमतो गृहम् ॥ ६.३७.१ ॥
ஆயிரம் கண்களையுடைய சாபம் தன் தேரைப் பூட்டிக்கொண்டு அருகில் வந்தது; என்னைச் சபிப்பவனைத் தேடி, ஓநாய் ஆட்டுக்காரனின் வீட்டைத் தேடுவது போல.
6.37.2
परि णो वृङ्ग्धि शपथ ह्रदमग्निरिवा दहन् ।
शप्तारमत्र नो जहि दिवो वृक्षमिवाशनिः ॥ ६.३७.२ ॥
சாபமே, எங்களிடமிருந்து விலகிப்போ; நெருப்பு குளத்தை எரிப்பது போல் சுட்டெரித்து. இங்கே எங்களைச் சபிப்பவனைக் கொல்; வானிலிருந்து இடி மரத்தை வீழ்த்துவது போல்.
6.37.3
यो नः शपादशपतः शपतो यश्च नः शपात् ।
शुने पेष्ट्रमिवावक्षामं तं प्रत्यस्यामि मृत्यवे ॥ ६.३७.३ ॥
எங்களைச் சபிப்பவன் — சபிக்காதவனாயினும் சபிப்பவனாயினும் — எவன் எங்களைச் சபிக்கிறானோ, அவனை நான் மரணத்தை நோக்கி எறிகிறேன்; நாய்க்கு அரைத்த மெலிந்த உணவைப் போல்.