अथर्ववेद · सूक्त 6.44

6.44.1

अस्थाद्द्यौरस्थात्पृथिव्यस्थाद्विश्वमिदं जगत् ।
अस्थुर्वृक्षा ऊर्ध्वस्वप्नास्तिष्ठाद्रोगो अयं तव ॥ ६.४४.१ ॥

आकाश स्थिर झाले, पृथ्वी स्थिर झाली, हे संपूर्ण जग स्थिर झाले. वृक्ष उभे राहिले आहेत, झोपेसारखे स्थिर आहेत. तुझा हा रोग देखील स्थिर राहो.

शतं या भेषजानि ते सहस्रं संगतानि च ।
श्रेष्ठमास्रावभेषजं वसिष्ठं रोगनाशनम् ॥ ६.४४.२ ॥

तुझी जी शंभर औषधे आणि हजार एकत्र केलेली औषधे आहेत, त्यांत श्रेष्ठ म्हणजे स्रावी औषध, वसिष्ठ, जे रोगाचा नाश करते.

रुद्रस्य मूत्रमस्यमृतस्य नाभिः ।
विषाणका नाम वा असि पितॄणां मूलादुत्थिता वातीकृतनाशनी ॥ ६.४४.३ ॥

तू रुद्राचा रस आहेस, अमृताची नाभी आहेस. तू विषाणका नावाची आहेस; पितरांच्या मुळातून उगवलेली, वातजन्य रोग नाशिनी आहेस.