ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.44

6.44.1

अस्थाद्द्यौरस्थात्पृथिव्यस्थाद्विश्वमिदं जगत् ।
अस्थुर्वृक्षा ऊर्ध्वस्वप्नास्तिष्ठाद्रोगो अयं तव ॥ ६.४४.१ ॥

ଆକାଶ ସ୍ଥିର ହେଲା, ପୃଥିବୀ ସ୍ଥିର ହେଲା, ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତ ସ୍ଥିର ହେଲା। ବୃକ୍ଷମାନେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି, ନିଦ୍ରିତ ପରି ସ୍ଥିର। ତୁମ ଏହି ରୋଗ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥିର ରହୁ।

शतं या भेषजानि ते सहस्रं संगतानि च ।
श्रेष्ठमास्रावभेषजं वसिष्ठं रोगनाशनम् ॥ ६.४४.२ ॥

ତୁମ ଶହେ ଔଷଧ ଓ ହଜାରେ ମିଳିତ ଔଷଧ ଅଛି; ସେଥିମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉଛି ସ୍ରାବ ଔଷଧ, ବସିଷ୍ଠ, ଯାହା ରୋଗ ନାଶ କରେ।

रुद्रस्य मूत्रमस्यमृतस्य नाभिः ।
विषाणका नाम वा असि पितॄणां मूलादुत्थिता वातीकृतनाशनी ॥ ६.४४.३ ॥

ତୁମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରସ, ଅମୃତର ନାଭି। ତୁମେ ବିଷାଣକା ନାମରେ ପରିଚିତ; ପିତୃମାନଙ୍କ ମୂଳରୁ ଉଠିଥିବା, ବାତଜ ରୋଗ ନାଶିନୀ।