अथर्ववेद · सूक्त 6.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.49.1
नहि ते अग्ने तन्वः क्रूरमानंश मर्त्यः ।
कपिर्बभस्ति तेजनं स्वं जरायु गौरिव ॥ ६.४९.१ ॥
हे अग्नी, तुझ्या शरीरापर्यंत कोणताही मर्त्य क्रूर हानी पोहोचवू शकत नाही. माकड जसे आपल्या तीक्ष्ण ज्वालेने गाईचे जरायू खाते.
6.49.2
मेष इव वै सं च वि चोर्वच्यसे यदुत्तरद्रावुपरश्च खादतः ।
शीर्ष्णा शिरोऽप्ससाप्सो अर्दयन्न् अंशून् बभस्ति हरितेभिरासभिः ॥ ६.४९.२ ॥
मेंढ्याप्रमाणे तू फिरतोस; वरचे आणि खालचे भक्षक तू खातोस तेव्हा, डोक्याने डोक्याला, रूपाने रूपाला पीडत, हिरव्या जबड्यांनी कोंब गिळतोस.
6.49.3
सुपर्णा वाचमक्रतोप द्यव्याखरे कृष्णा इषिरा अनर्तिषुः ।
नि यन् नियन्ति उपरस्य निष्कृतिं पुरू रेतो दधिरे सूर्यश्रितः ॥ ६.४९.३ ॥
सुंदर पंखांचे प्राणी आकाशात वाणी निर्माण करतात; काळे आणि वेगवान प्राणी नाचतात. खाली जाताना ते खालच्या भक्षकाची सुटका आणतात; सूर्यावर आश्रित ते अनेक बीजे धारण करतात.