અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.51

6.51.1

वायोः पूतः पवित्रेण प्रत्यङ्सोमो अति द्रुतः ।
इन्द्रस्य युजः सखा ॥ ६.५१.१ ॥

વાયુથી શુદ્ધ થયેલો સોમ પવિત્ર ચાળણીમાંથી ઊલટી દિશામાં ઝડપથી વહે છે; તે ઇન્દ્રનો સાથી અને મિત્ર છે.

आपो अस्मान् मातरः सूदयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु ।
विश्वं हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीरुदिदाभ्यः शुचिरा पूत एमि ॥ ६.५१.२ ॥

માતા સમાન જળ અમને ઘીથી શાંત કરે; ઘીને શુદ્ધ કરનારાં તે અમને પવિત્ર કરે. દિવ્ય જળ સઘળી મલિનતા વહાવી લઈ જાય છે; તેમનાથી શુદ્ધ થઈને હું આગળ વધું છું.

यत्किं चेदं वरुण दैव्ये जनेऽभिद्रोहं मनुष्याश्चरन्ति ।
अचित्त्या चेत्तव धर्म युयोपिम मा नस्तस्मादेनसो देव रीरिषः ॥ ६.५१.३ ॥

હે વરુણ, દૈવી લોકો વિરુદ્ધ મનુષ્યો જે કંઈ દ્રોહ કરે છે, અજ્ઞાનથી જો અમે તારા ધર્મનું ઉલ્લંઘન કર્યું હોય, તો હે દેવ, તે પાપથી અમારો નાશ ન કર.