अथर्ववेद · सूक्त 6.78

6.78.1

तेन भूतेन हविषायमा प्यायतां पुनः ।
जायां यामस्मा आवाक्षुस्तां रसेनाभि वर्धताम् ॥ ६.७८.१ ॥

त्या भूताने आणि हविर्द्रव्याने हा पती पुन्हा तृप्त होवो; ज्या पत्नीला त्यांनी याच्यासाठी आणले, ती रसाने वाढो.

अभि वर्धतां पयसाभि राष्ट्रेण वर्धताम् ।
रय्या सहस्रवर्चसेमौ स्तामनुपक्षितौ ॥ ६.७८.२ ॥

दुधाने ते दोघे वाढोत; राष्ट्राने वाढोत; संपत्ती व सहस्र तेजाने हे दोघे अक्षीण राहोत.

त्वष्टा जायामजनयत्त्वष्टास्यै त्वां पतिम् ।
त्वष्टा सहस्रमायुंषि दीर्घमायुः कृणोतु वाम् ॥ ६.७८.३ ॥

त्वष्टा्याने पत्नीला निर्माण केले; त्वष्ट्याने तिच्यासाठी तुला पती केले; त्वष्टा तुम्हा दोघांना हजार वर्षांचे दीर्घायुष्य देवो.