Atharvaveda · Sūkta 6.78

6.78.1

तेन भूतेन हविषायमा प्यायतां पुनः ।
जायां यामस्मा आवाक्षुस्तां रसेनाभि वर्धताम् ॥ ६.७८.१ ॥

Durch jenes Wesen und jene Opfergabe soll dieser wieder gestärkt werden; die Gattin, die man ihm zugeführt hat, soll mit Saft gedeihen.

अभि वर्धतां पयसाभि राष्ट्रेण वर्धताम् ।
रय्या सहस्रवर्चसेमौ स्तामनुपक्षितौ ॥ ६.७८.२ ॥

Mit Milch sollen beide wachsen, mit dem Reich sollen sie wachsen; mit Reichtum und tausendfachem Glanz mögen diese beiden unvergänglich sein.

त्वष्टा जायामजनयत्त्वष्टास्यै त्वां पतिम् ।
त्वष्टा सहस्रमायुंषि दीर्घमायुः कृणोतु वाम् ॥ ६.७८.३ ॥

Tvaṣṭṛ hat die Gattin hervorgebracht; Tvaṣṭṛ hat dich ihr zum Gatten gemacht; Tvaṣṭṛ möge euch beiden ein langes Leben von tausend Jahren schenken.