अथर्ववेद · सूक्त 6.87

6.87.1

आ त्वाहार्षमन्तरभूर्ध्रुवस्तिष्ठाविचाचलत् ।
विशस्त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद्राष्ट्रमधि भ्रशत् ॥ ६.८७.१ ॥

मी तुला येथे आणले आहे; आत स्थिर हो, दृढ उभा राहा, अचल होऊन. सर्व प्रजा तुला इच्छो; तुझे राष्ट्र तुझ्यापासून ढासळू नये.

इहैवैधि माप च्योष्ठाः पर्वत इवाविचाचलत् ।
इन्द्र इवेह ध्रुवस्तिष्ठेह राष्ट्रमु धारय ॥ ६.८७.२ ॥

येथेच राहा, येथून घसरू नकोस; पर्वतासारखा अचल होऊन. इंद्राप्रमाणे येथे दृढ उभा राहा आणि राष्ट्र धारण कर.

इन्द्र एतमदीधरत्ध्रुवं ध्रुवेण हविषा ।
तस्मै सोमो अधि ब्रवदयं च ब्रह्मणस्पतिः ॥ ६.८७.३ ॥

इंद्राने या स्थिराला दृढ केले, स्थिर हविर्द्रव्याने. त्याला सोम बोलला, आणि हा ब्रह्मणस्पतीही.