અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.89

6.89.1

इदं यत्प्रेण्यः शिरो दत्तं सोमेन वृष्ण्यम् ।
ततः परि प्रजातेन हार्दिं ते शोचयामसि ॥ ६.८९.१ ॥

પ્રેરિત આ મસ્તક, સોમ સાથે વીર્યવાન રીતે આપેલું; તેમાંથી, જન્મેલા સાથે, તારા હૃદયને અમે બાળીએ છીએ.

शोचयामसि ते हार्दिं शोचयामसि ते मनः ।
वातं धूम इव सध्र्यङ्मामेवान्वेतु ये मनः ॥ ६.८९.२ ॥

તારા હૃદયને અમે બાળીએ છીએ, તારા મનને અમે બાળીએ છીએ; ધુમાડો પવનની પાછળ જાય તેમ, મારી જ પાછળ તે સમૂહે આવે, જેનું મન (મારી તરફ છે).

मह्यं त्वा मित्रावरुणौ मह्यं देवी सरस्वती ।
मह्यं त्वा मध्यं भूम्या उभावन्तौ समस्यताम् ॥ ६.८९.३ ॥

મારા માટે તને મિત્ર અને વરુણ, મારા માટે દેવી સરસ્વતી (આપે છે); મારા માટે તને પૃથ્વીના મધ્યમાંથી, બંને છેડા ભેગા થઈને (જોડો).