अथर्ववेद · सूक्त 7.18

7.18.1

धाता दधातु नो रयिमीशानो जगतस्पतिः ।
स नः पूर्णेन यच्छतु ॥ ७.१८.१ ॥

धाता आम्हाला धन देवो; जगताचा स्वामी ईशान. तो आम्हाला पूर्णपणे देवो.

धाता दधातु दाशुषे प्राचीं जीवातुमक्षिताम् ।
वयं देवस्य धीमहि सुमतिं विश्वराधसः ॥ ७.१८.२ ॥

धाता दात्याला पुढे जाणारे जीवन व अक्षय आयुष्य देवो. सर्वधन असलेल्या त्या देवाच्या सुमतीचे आम्ही ध्यान करतो.

धाता विश्वा वार्या दधातु प्रजाकामाय दाशुषे दुरोणे ।
तस्मै देवा अमृतं सं व्ययन्तु विश्वे देवा अदितिः सजोषाः ॥ ७.१८.३ ॥

धाता संततीची इच्छा करणाऱ्या दात्याला घरात सर्व श्रेष्ठ वरदाने देवो. देव त्याला अमृत देवोत; सर्व देव व अदिती एकमताने.

धाता रातिः सवितेदं जुषन्तां प्रजापतिर्निधिपतिर्नो अग्निः ।
त्वष्टा विष्णुः प्रजया संरराणो यजमानाय द्रविणं दधातु ॥ ७.१८.४ ॥

धाता व सविता हे दान स्वीकारोत; प्रजापती, आमचा निधिपती अग्नी, त्वष्टा व विष्णू संततीसह भरपूर देऊन यजमानाला धन देवोत.