Mahābhārata · Adhyāya 11.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.22.1
आवनत्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२२.१ ॥
Āvantya, derribado por Bhīmasena, es devorado por buitres y chacales; aquel héroe, cuyos parientes están lejos, yace como si no tuviera parientes.
11.22.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूराणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२२.२ ॥
Mira, oh Madhusūdana, la matanza de los héroes; mira a aquel que yace en el lecho de los héroes, empapado en sangre.
11.22.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२२.३ ॥
Chacales, aves kaṅka y devoradores de carne de muchas clases lo arrastran de un lado a otro; mira el vuelco del tiempo.
11.22.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२२.४ ॥
Alrededor de Āvantya, el héroe que yace en el lecho de los héroes y que había gritado en la batalla, se sientan mujeres llorando.
11.22.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हतं भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दुलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२२.५ ॥
Mira, oh Kṛṣṇa, a Bāhlika, descendiente de Pratīpa, el gran arquero abatido por Bhīma, yaciendo como un tigre dormido, el magnánimo.
11.22.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२२.६ ॥
Incluso muerto, el color de su rostro resplandece en gran manera, como la luna llena que se alza en el día de luna llena.
11.22.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२२.७ ॥
Atormentada por el dolor de mis hijos, pues Pākaśāsani (Arjuna), quien guardó su juramento, derribó en batalla a Vārdhakṣatri (Jayadratha).
11.22.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२२.८ ॥
Mira: a éste, protegido por los magnánimos, lo mató quien, deseoso de cumplir su palabra, atravesó las once divisiones: Jayadratha ha sido abatido.
11.22.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२२.९ ॥
Oh Janārdana, el señor de Sindhu y Sauvīra, Jayadratha, lleno de orgullo y de noble ánimo, está siendo devorado por chacales y buitres.
11.22.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२२.१० ॥
Oh Acyuta, guardado por sus esposas devotas, ellas, aterrorizándolo, lo arrastran desde cerca hacia el terreno bajo y espeso.
11.22.11
तमेताः पर्यपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२२.११ ॥
Contemplando a ese de poderosos brazos, estas mujeres se sientan a su alrededor: las mujeres de Sindhu, Sauvīra, Kāmboja, Gāndhāra y Yavana.
11.22.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२२.१२ ॥
Oh Janārdana, en el momento en que arrebató a Kṛṣṇā (Draupadī) y huyó con los Kekaya, Jayadratha quedó condenado a ser muerto por los Pāṇḍava.
11.22.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२२.१३ ॥
¡Oh Kṛṣṇa! Cuando Jayadratha fue liberado, lo liberaron honrando a Duḥśalā. ¿Cómo es que hoy ya no la honran?
11.22.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्स्वलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२२.१४ ॥
Por Saindhava, mi joven hija parece tropezar de dolor, destruyéndose a sí misma, como si maldijera a los Pāṇḍavas.
11.22.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२२.१५ ॥
¡Oh Kṛṣṇa! ¿Qué dolor mayor podría haber para mí que este: mis hijas y mis jóvenes nueras viudas, sus señores muertos?
11.22.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२२.१६ ॥
¡Ay, qué vergüenza! Mira a Duḥśalā, como si no tuviera pena ni miedo, corriendo de aquí para allá sin ver la cabeza de su esposo.
11.22.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्विनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः सर्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२२.१७ ॥
Aquel que contuvo a todos los Pāṇḍavas, ávido por sus hijos, tras matar vastos ejércitos, él mismo cayó bajo el poder de la Muerte.
11.22.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२२.१८ ॥
Rodeando a aquel héroe, semejante a un elefante en celo, supremamente invencible, estas mujeres de rostro de luna lloran.