Mahābhārata · Adhyāya 11.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.22.1
आवनत्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२२.१ ॥
Āvantya, derrubado por Bhīmasena, é devorado por abutres e chacais; aquele herói, cujos parentes estão longe, jaz como se não tivesse parentes.
11.22.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूराणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२२.२ ॥
Vê, ó Madhusūdana, o massacre dos heróis; vê-o deitado no leito dos heróis, encharcado de sangue.
11.22.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२२.३ ॥
Chacais, aves kaṅka e devoradores de carne de várias espécies o arrastam de um lado para outro; vê a reviravolta do tempo.
11.22.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२२.४ ॥
Ao redor de Āvantya, o herói que jaz no leito dos heróis e que gritou na batalha, sentam-se mulheres que choram.
11.22.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हतं भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दुलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२२.५ ॥
Vê, ó Kṛṣṇa, Bāhlika da linhagem de Pratīpa, o grande arqueiro abatido por Bhīma, jazendo como um tigre adormecido, o magnânimo.
11.22.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२२.६ ॥
Mesmo morto, a cor do seu rosto resplandece extraordinariamente, como a lua cheia que se ergue no dia da lua cheia.
11.22.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२२.७ ॥
Atormentada pela dor de meus filhos, Vārdhakṣatri (Jayadratha) foi abatido na batalha por Pākaśāsani (Arjuna), que guardou seu voto.
11.22.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२२.८ ॥
Veja-o, guardado pelos magnânimos: foi morto por aquele que, desejando cumprir a verdade de seu voto, rompeu as onze divisões — Jayadratha.
11.22.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२२.९ ॥
Ó Janārdana, o senhor de Sindhu e Sauvīra, Jayadratha, cheio de orgulho e de elevado ânimo, está sendo devorado por chacais e abutres.
11.22.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२२.१० ॥
Ó Acyuta, guardado por suas esposas devotas — aterrorizando-o, elas o arrastam de perto para o terreno baixo e denso.
11.22.11
तमेताः पर्यपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२२.११ ॥
Contemplando aquele de braços poderosos, estas mulheres sentam-se ao seu redor — as mulheres de Sindhu, Sauvīra, Kāmboja, Gāndhāra e Yavana.
11.22.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२२.१२ ॥
Ó Janārdana, no momento em que arrebatou Kṛṣṇā (Draupadī) e fugiu com os Kekaya, Jayadratha tornou-se digno de ser morto pelos Pāṇḍava.
11.22.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२२.१३ ॥
Ó Kṛṣṇa, quando Jayadratha foi libertado, fizeram-no honrando Duḥśalā. Como é que hoje já não a honram?
11.22.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्स्वलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२२.१४ ॥
Por Saindhava, minha jovem filha parece tropeçar de dor, destruindo-se a si mesma, como se injuriasse os Pāṇḍavas.
11.22.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२२.१५ ॥
Ó Kṛṣṇa, que dor maior poderia haver para mim do que esta: minhas filhas e jovens noras viúvas, seus senhores mortos?
11.22.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२२.१६ ॥
Ai, que vergonha! Olha Duḥśalā, como se livre de dor e medo, correndo de um lado para o outro sem ver a cabeça do marido.
11.22.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्विनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः सर्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२२.१७ ॥
Aquele que conteve todos os Pāṇḍavas, ávido por seus filhos, tendo matado vastos exércitos, ele mesmo caiu sob o poder da Morte.
11.22.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२२.१८ ॥
Cercando aquele herói, semelhante a um elefante em fúria, invencível, estas mulheres de rosto de lua choram.