Mahābhārata · Adhyāya 11.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.22.1
आवनत्यं भीमसेनेन भक्षयन्ति निपातितम् ।
गृध्रगोमायवः शूरं दूरबन्धुमबन्धुवत् ॥ ११.२२.१ ॥
Āvantya, von Bhīmasena niedergestreckt, wird von Geiern und Schakalen verzehrt; jener Held, dessen Verwandte fern sind, liegt da, als hätte er keine Verwandten.
11.22.2
तं पश्य कदनं कृत्वा शूराणां मधुसूदन ।
शयानं वीरशयने रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ११.२२.२ ॥
Sieh, o Madhusūdana, das Gemetzel der Helden; sieh ihn liegen auf dem Lager der Helden, von Blut durchtränkt.
11.22.3
तं सृगालाश्च कङ्काश्च क्रव्यादाश्च पृथग्विधाः ।
तेनतेन विकर्षन्ति पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ ११.२२.३ ॥
Schakale, Kaṅka-Vögel und Fleischfresser verschiedenster Art zerren ihn hin und her; sieh die Wendung der Zeit.
11.22.4
शयानं वीरशयने शूरमाक्रन्दकारिणम् ।
आवन्त्यमभितो नार्यो रुदत्यः पर्युपासते ॥ ११.२२.४ ॥
Rings um Āvantya, den auf dem Lager der Helden liegenden Helden, der im Kampf aufgeschrien hatte, sitzen weinende Frauen.
11.22.5
प्रातिपेयं महेष्वासं हतं भीमेन बाह्लिकम् ।
प्रसुप्तमिव शार्दुलं पश्य कृष्णमनस्विनम् ॥ ११.२२.५ ॥
Sieh, o Kṛṣṇa, Bāhlika aus dem Geschlecht des Pratīpa, den großen Bogenschützen, von Bhīma erschlagen, liegend wie ein schlafender Tiger, den Hochgesinnten.
11.22.6
अतीव मुखवर्णोऽस्य निहतस्यापि शोभते ।
सोमस्यवाभिपूर्णस्य पौर्णमास्यां समुद्यतः ॥ ११.२२.६ ॥
Auch erschlagen leuchtet die Farbe seines Gesichts überaus, wie der Vollmond, der am Tag des Vollmonds aufgegangen ist.
11.22.7
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञां चाभिरक्षता ।
पाकशासनिना सङ्ख्ये वार्धक्षत्रिर्निपातितः ॥ ११.२२.७ ॥
Von Kummer um meine Söhne gequält, wurde Vārdhakṣatri (Jayadratha) im Kampf von Pākaśāsani (Arjuna) niedergestreckt, der seinen Schwur bewahrte.
11.22.8
एकादशचमूर्भित्त्वा रक्ष्यमाणं महात्मभिः ।
सत्यं चिकीर्षता पश्य हतमेनं जयद्रथम् ॥ ११.२२.८ ॥
Sieh ihn an, von den Großherzigen beschützt: erschlagen wurde er von dem, der den Schwur wahr machen wollte und die elf Heere durchbrach — Jayadratha.
11.22.9
सिन्धुसौवीरभर्तारं दर्पपूर्णं मनस्विनम् ।
भक्षयन्ति शिवा गृध्रा जनार्दन जयद्रथम् ॥ ११.२२.९ ॥
O Janārdana, der Herr von Sindhu und Sauvīra, stolz und hochgesinnt, Jayadratha, wird von Schakalen und Geiern verschlungen.
11.22.10
संरक्ष्यमाणं भार्याभिरनुरक्ताभिरच्युत ।
भीषयन्त्यो विकर्षन्ति गहनं निम्नमन्तिकात् ॥ ११.२२.१० ॥
O Acyuta, von seinen ergebenen Frauen beschützt — sie ängstigen ihn und ziehen ihn aus der Nähe in das dichte, tiefe Gelände.
11.22.11
तमेताः पर्यपासन्ते वीक्षमाणा महाभुजम् ।
सिन्धुसौवीरकाम्भोजगान्धारयवनस्त्रियः ॥ ११.२२.११ ॥
Auf den mächtigarmigen Mann blickend, sitzen diese Frauen um ihn herum — die Frauen von Sindhu, Sauvīra, Kāmboja, Gāndhāra und Yavana.
11.22.12
यदा कृष्णामुपादाय प्राद्रवत्केकयैः सह ।
तदैव वध्यः पाण्डूनां जनार्दन जयद्रथः ॥ ११.२२.१२ ॥
O Janārdana, in dem Augenblick, als er Kṛṣṇā (Draupadī) entführte und mit den Kekaya floh, wurde Jayadratha zum Tode durch die Pāṇḍava bestimmt.
11.22.13
दुःशलां मानयद्भिस्तु तदा मुक्तो जयद्रथः ।
कथमद्य न तां कृष्ण मानयन्ति स्म ते पुनः ॥ ११.२२.१३ ॥
O Kṛṣṇa, als Jayadratha freigelassen wurde, geschah es unter Ehrung Duḥśalās. Warum ehren sie sie heute nicht mehr?
11.22.14
सैन्धवं मे सुता बाला प्रस्स्वलन्तीव दुःखिता ।
प्रमापयन्ती चात्मानमाक्रोशन्तीव पाण्डवान् ॥ ११.२२.१४ ॥
Um Saindhava scheint meine junge Tochter vor Kummer zu straucheln, sich selbst zu vernichten, als schmähe sie die Pāṇḍavas.
11.22.15
किन्नु दुःखतरं कृष्ण परं मम भविष्यति ।
यत्सुता विधवा बाला स्नुषाश्च निहतेश्वराः ॥ ११.२२.१५ ॥
O Kṛṣṇa, welcher größere Kummer könnte mich treffen als dieser: meine Töchter und jungen Schwiegertöchter sind Witwen, ihre Herren erschlagen?
11.22.16
हाहा धिग्धुःशलां पश्य वीतशोकभयामिव ।
भर्तुः शिर अपश्यन्तीं धावमानामितस्ततः ॥ ११.२२.१६ ॥
Weh, schande! Sieh Duḥśalā an, als wäre sie frei von Kummer und Furcht, wie sie hierhin und dorthin läuft und den Kopf ihres Gatten nicht sieht.
11.22.17
वारयामास यः सर्वान्पाण्डवान्पुत्रगृद्विनः ।
स हत्वा विपुलाः सेनाः सर्वयं मृत्युवशं गतः ॥ ११.२२.१७ ॥
Er, der alle Pāṇḍavas zurückhielt, gierig nach seinen Söhnen, erschlug gewaltige Heere und geriet selbst in die Gewalt des Todes.
11.22.18
तं मत्तमिव मातङ्गं वीरं परमदुर्जयम् ।
परिवार्य रुदन्त्येताः स्त्रियश्चन्द्रोपमाननाः ॥ ११.२२.१८ ॥
Diesen Helden, dem wütenden Elefanten gleich, unbesiegbar, umringen die mondgesichtigen Frauen und weinen.