Mahābhārata · Adhyāya 6.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.25.1
धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः ।
मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय ॥ ६.२५.१ ॥
In the field of dharma, at Kurukṣetra, eager for battle and gathered together, what did my people and the Pāṇḍavas do, O Sañjaya?
6.25.2
दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं व्यूढं दुर्योधनस्तदा ।
आचार्यमुपसंगम्य राजा वचनमब्रवीत् ॥ ६.२५.२ ॥
Having seen the Pāṇḍava army arrayed in formation, then King Duryodhana approached the teacher and spoke these words.
6.25.3
पश्यैतां पाण्डुपुत्राणामाचार्य महतीं चमूम् ।
व्यूढां द्रुपदपुत्रेण तव शिष्येण धीमता ॥ ६.२५.३ ॥
Behold, O teacher, this great army of the sons of Pāṇḍu, arrayed by the son of Drupada, your wise disciple.
6.25.4
अत्र शूरा महेष्वासा भीमार्जुनसमा युधि ।
युयुधानो विराटश्च द्रुपदश्च महारथः ॥ ६.२५.४ ॥
Here are heroes, great archers, equal to Bhīma and Arjuna in battle: Yuyudhāna, Virāṭa, and Drupada, the great charioteer.
6.25.5
धृष्टकेतुश्चेकितानः काशिराजश्च वीर्यवान् ।
पुरुजित्कृन्तिभोजश्च शैब्यश्च नरपुङ्गवः ॥ ६.२५.५ ॥
Dhṛṣṭaketu, Cekitāna, the mighty king of Kāśi, Purujit, Kuntibhoja, and Śaibya, the bull among men.
6.25.6
युधामन्युश्च विक्रान्त उत्तमौजाश्च नरपुङ्गवः ।
सौभद्रो द्रौपदेयाश्च सर्व एव महारथाः ॥ ६.२५.६ ॥
Yudhāmanyu, the valiant Uttamaujas, the bull among men, the son of Subhadrā, and the sons of Draupadī — all of them great charioteers.
6.25.7
अस्माकं तु विशिष्टा ये तान्निबोध द्विजोत्तम ।
नायका मम सैन्यस्य संज्ञार्थं तान्ब्रवीमि ते ॥ ६.२५.७ ॥
Best of the twice-born, hear now of those among ours who are distinguished. I tell them to you so that they may be known.
6.25.8
भवान्भीष्मश्च कर्णश्च कृपश्च समितिंजयः ।
अश्वत्थांमा विकर्णश्च सौमदत्तिर्जयद्रथः ॥ ६.२५.८ ॥
You, Bhīṣma, Karṇa, Kṛpa the victor in battle, Aśvatthāman, Vikarṇa, and Jayadratha, son of Somadatta.
6.25.9
अन्ये च बहवः शूरा मदर्थे त्यक्तजीविताः ।
नानाशस्त्रप्रहरणाः सर्वे युद्धविशारदाः ॥ ६.२५.९ ॥
And many other heroes, who have given up their lives for my sake, all armed with many kinds of weapons and skilled in battle.
6.25.10
अपर्याप्तं तदस्माकं बलं भीष्माभिरक्षितम् ।
पर्याप्तं त्विदमेतेषां बलं भीमाभिरक्षितम् ॥ ६.२५.१० ॥
That army of ours, protected by Bhīṣma, is insufficient; but this army of theirs, protected by Bhīma, is sufficient.
6.25.11
अयनेषु च सर्वेषु यथाभागमवस्थिताः ।
भीष्ममेवाभिरक्षन्तु भवन्तः सर्व एव हि ॥ ६.२५.११ ॥
Stationed at all the posts, each according to his share, you all must surely protect Bhīṣma.
6.25.12
तस्य संजनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ६.२५.१२ ॥
Producing joy in him, the mighty grandsire, elder of the Kurus, let out a lion's roar and blew his conch loudly.
6.25.13
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ ६.२५.१३ ॥
Then conches, drums, paṇava drums, ānaka kettledrums and go-mukha horns were suddenly struck, and that sound became a tumultuous uproar.
6.25.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दते स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥ ६.२५.१४ ॥
Then Mādhava and the Pāṇḍava, standing on the great chariot yoked with white horses, blew their divine conches.
6.25.15
पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनंजयः ।
पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः ॥ ६.२५.१५ ॥
Hṛṣīkeśa blew Pāñcajanya, Dhanaṃjaya blew Devadatta, and Bhīma of terrible deeds, Vṛkodara, blew the great conch named Pauṇḍra.
6.25.16
अनन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च सुघोषमणिपुष्पकौ ॥ ६.२५.१६ ॥
King Yudhiṣṭhira, son of Kuntī, blew Ananta-vijaya, and Nakula and Sahadeva blew Sughoṣa and Maṇipuṣpaka.
6.25.17
काश्यश्च परमेष्वासः शिखण्डी च महारथः ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च सात्यकिश्चापराजितः ॥ ६.२५.१७ ॥
The Kāśya king, the supreme archer Śikhaṇḍin, the great charioteer Dhṛṣṭadyumna, Virāṭa, and the unconquered Sātyaki also blew their conches.
6.25.18
द्रुपदो द्रौपदेयाश्च सर्वशः पृथिवीपते ।
सौभद्रश्च महाबाहुः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ६.२५.१८ ॥
O lord of the earth, Drupada, the sons of Draupadī, and the mighty-armed son of Subhadrā each blew their conches separately.
6.25.19
स घोषो धार्तराष्ट्राणां हृदयानि व्यदारयत् ।
नभश्च पृथिवीं चैव तुमुलो व्यनुनादयन् ॥ ६.२५.१९ ॥
That roar tore the hearts of the sons of Dhṛtarāṣṭra, and the tumultuous sound made sky and earth resound.
6.25.20
अथ व्यवस्थितान्दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान्कपिध्वजः ।
प्रवृत्ते शस्त्रसंपाते धनुरुद्यम्य पाण्डवः ॥ ६.२५.२० ॥
Then the son of Pāṇḍu, whose banner bears the monkey, seeing the sons of Dhṛtarāṣṭra drawn up in array, raised his bow as the clash of weapons began.
6.25.21
हृषीकेशं तदा वाक्यमिदमाह महीपते ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये रथं स्थापय मेऽच्युत ॥ ६.२५.२१ ॥
Then he spoke these words to Hṛṣīkeśa: "O lord of the earth, place my chariot between the two armies, O Acyuta."
6.25.22
यावदेतान्निरीक्षेऽहं योद्धुकामानवस्थितान् ।
कैर्मया सह योद्धव्यमस्मिन्रणसमुद्यमे ॥ ६.२५.२२ ॥
"Until I have looked upon these who stand here desiring battle, to learn with whom I must fight in this undertaking of war."
6.25.23
योत्स्यमानानवेक्षेऽहं य एतेऽत्र समागताः ।
धार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेर्युद्धे प्रियचिकीर्षवः ॥ ६.२५.२३ ॥
"I look upon those who have assembled here, ready to fight, who wish to do what is pleasing in battle to the evil-minded son of Dhṛtarāṣṭra."
6.25.24
एवमुक्तो हृषीकेशो गुडाकेशेन भारत ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये स्थापयित्वा रथोत्तमम् ॥ ६.२५.२४ ॥
Thus addressed by Guḍākeśa, O Bhārata, Hṛṣīkeśa placed that excellent chariot between the two armies.
6.25.25
भीष्मद्रोणप्रमुखतः सर्वेषां च महीक्षिताम् ।
उवाच पार्थ पश्यैतान्समवेतान्कुरूनिति ॥ ६.२५.२५ ॥
In front of Bhīṣma and Droṇa, and before all the kings, he said: 'Pārtha, look at these assembled Kurus.'
6.25.26
तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः पितॄनथ पितामहान् ।
आचार्यान्मातुलान्भ्रातॄन्पुत्रान्पौत्रान्सखींस्तथा ॥ ६.२५.२६ ॥
There Pārtha saw standing fathers, grandfathers, teachers, maternal uncles, brothers, sons, grandsons and friends.
6.25.27
श्वशुरान्सुहृदश्चैव सेनयोरुभयोरपि ।
तान्समीक्ष्य स कौन्तेयः सर्वान्बन्धूनवस्थितान् ॥ ६.२५.२७ ॥
Seeing fathers-in-law and well-wishers, indeed all the kinsmen standing in both armies, that son of Kuntī—
6.25.28
कृपया परयाऽविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत् ।
दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम् ॥ ६.२५.२८ ॥
Overcome by great compassion and despairing, he spoke thus: 'Kṛṣṇa, seeing these own people standing here, eager to fight—'
6.25.29
सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥ ६.२५.२९ ॥
My limbs sink, my mouth dries up, a trembling arises in my body, and my hair stands on end.
6.25.30
गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्वैव परिदह्यते ।
न च शक्नोम्यवस्थातुं भ्रमतीव च मे मनः ॥ ६.२५.३० ॥
The Gāṇḍīva slips from my hand, and my skin burns all over; I am unable to stand, and my mind seems to whirl.
6.25.31
निमित्तानि च पश्यामि विपरीतानि केशव ।
न च श्रेयोऽनुपश्यामि हत्वा स्वजनमाहवे ॥ ६.२५.३१ ॥
O Keśava, I see adverse omens, and I foresee no good in slaying my own kinsmen in battle.
6.25.32
न काङ्क्षे विजयं कृष्ण न च राज्यं सुखानि च ।
किं नो राज्येन गोविन्द किं भोगैर्जीवितेन वा ॥ ६.२५.३२ ॥
I do not desire victory, O Kṛṣṇa, nor kingdom nor pleasures. O Govinda, what use is the kingdom to us, or enjoyments, or even life?
6.25.33
येषामर्थे काङ्क्षितं नो राज्यं भोगाः सुखानि च ।
त इमेऽवस्थिता युद्धे प्राणांस्त्यक्त्वा धनानि च ॥ ६.२५.३३ ॥
Those for whose sake we desired kingdom, enjoyments and pleasures — these, having given up their lives and wealth, stand here in battle.
6.25.34
आचार्याः पितरः पुत्रास्तथैव च पितामहाः ।
मातुलाः श्वशुराः पौत्राः स्यालाः संबन्धिनस्तथा ॥ ६.२५.३४ ॥
Teachers, fathers, sons, likewise grandfathers, maternal uncles, fathers-in-law, grandsons, brothers-in-law and relatives.
6.25.35
एतान्न हन्तुमिच्छामि घ्नतोऽपि मधुसूदन ।
अपि त्रैलोक्यराज्यस्य हेतोः किं नु महीकृते ॥ ६.२५.३५ ॥
O Madhusūdana, even if they kill me, I do not wish to slay them — not even for the kingdom of the three worlds, much less for the earth.
6.25.36
निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का प्रीतिः स्याज्जनार्दन ।
पापमेवाश्रयेदस्मान्हत्वैतानाततायिनः ॥ ६.२५.३६ ॥
O Janārdana, what joy can we have in slaying the sons of Dhṛtarāṣṭra? Sin alone would attach itself to us for killing these aggressors.
6.25.37
तस्मान्नार्हा यवं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥ ६.२५.३७ ॥
Therefore it is not right for us to slay the sons of Dhṛtarāṣṭra, our own kinsmen. Having killed our own people, how could we be happy, O Mādhava?
6.25.38
यद्यप्येते न पश्यन्ति लोभोपहतचेतसः ।
कुलक्षयकृतं दोषं पित्रद्रोहे च पातकम् ॥ ६.२५.३८ ॥
Even though these people, with minds overpowered by greed, do not see the fault that arises from the destruction of a family, and the sin of harming those who are like fathers,
6.25.39
कथं न ज्ञेयमस्माभिः पापादस्मान्निवर्तितुम् ।
कुलक्षयकृतं दोषं प्रपश्यद्भिर्जनार्दन ॥ ६.२५.३९ ॥
O Janārdana, why should we not know how to turn back from this sin, when we clearly see the fault that arises from the destruction of a family?
6.25.40
कुलक्षये प्रणश्यन्ति कुलधर्माः सनातनाः ।
धर्मे नष्टे कुलं कृत्स्नमधर्मोऽभिभवत्युत ॥ ६.२५.४० ॥
When a family is destroyed, its eternal family duties perish. When dharma is lost, unrighteousness overpowers the entire family.
6.25.41
अधर्माभिभवात्कृष्ण प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः ।
स्त्रीषु दुष्टासु वार्ष्णेय जायते वर्णसङ्करः ॥ ६.२५.४१ ॥
O Kṛṣṇa, when unrighteousness prevails, the women of the family become corrupted. O descendant of Vṛṣṇi, when the women are corrupted, confusion of castes arises.
6.25.42
सङ्करो नरकायैव कुलघ्नानां कुलस्य च ।
पतन्ति पितरो ह्येषां कुप्तपिण्डोदकक्रियाः ॥ ६.२५.४२ ॥
This mixture leads only to hell, for those who destroy the family and for the family itself. Their ancestors fall, deprived of the offerings of rice-balls and water.
6.25.43
दोषैरेतैः कुलघ्नानां वर्णसङ्करकारकैः ।
उत्साद्यन्ते जातिधर्माः कुलधर्माश्च शाश्वताः ॥ ६.२५.४३ ॥
By these faults of those who destroy the family, who cause the mixing of social classes, the duties of caste and the eternal duties of the family are uprooted.
6.25.44
उत्सन्नकुलधर्माणां मनुष्याणां जनार्दन ।
नरके नियतं वासो भवतीत्यनुशुश्रुम ॥ ६.२५.४४ ॥
O Janārdana, we have heard that for men whose family duties have perished, dwelling in hell is certain.
6.25.45
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥ ६.२५.४५ ॥
Alas! We have resolved to commit a great sin, prepared to kill our own kinsmen out of greed for the pleasures of kingship.
6.25.46
यदि मामप्रतीकारमशस्त्रं शस्त्रपाणयः ।
धार्तराष्ट्रा रणे हन्युस्तन्मे क्षेमतरं भवेत् ॥ ६.२५.४६ ॥
If the sons of Dhṛtarāṣṭra, weapons in hand, should kill me in battle while I offer no resistance and am unarmed, that would be safer for me.
6.25.47
एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥ ६.२५.४७ ॥
Having spoken thus, Arjuna sat down on the seat of his chariot in the battle, laying aside his bow with its arrows, his mind agitated with grief.