Mahābhārata · Adhyāya 6.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.25.1
धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः ।
मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय ॥ ६.२५.१ ॥
No campo do dharma, em Kurukṣetra, reunidos e ansiosos pela batalha, o que fizeram os meus e os Pāṇḍavas, ó Sañjaya?
6.25.2
दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं व्यूढं दुर्योधनस्तदा ।
आचार्यमुपसंगम्य राजा वचनमब्रवीत् ॥ ६.२५.२ ॥
Ao ver o exército dos Pāṇḍavas disposto em formação, então o rei Duryodhana aproximou-se do mestre e disse estas palavras.
6.25.3
पश्यैतां पाण्डुपुत्राणामाचार्य महतीं चमूम् ।
व्यूढां द्रुपदपुत्रेण तव शिष्येण धीमता ॥ ६.२५.३ ॥
Olha, ó mestre, este grande exército dos filhos de Pāṇḍu, disposto pelo filho de Drupada, teu sábio discípulo.
6.25.4
अत्र शूरा महेष्वासा भीमार्जुनसमा युधि ।
युयुधानो विराटश्च द्रुपदश्च महारथः ॥ ६.२५.४ ॥
Aqui estão heróis, grandes arqueiros, iguais a Bhīma e Arjuna na batalha: Yuyudhāna, Virāṭa e Drupada, o grande condutor de carro.
6.25.5
धृष्टकेतुश्चेकितानः काशिराजश्च वीर्यवान् ।
पुरुजित्कृन्तिभोजश्च शैब्यश्च नरपुङ्गवः ॥ ६.२५.५ ॥
Dhṛṣṭaketu, Cekitāna, o poderoso rei de Kāśi, Purujit, Kuntibhoja e Śaibya, touro entre os homens.
6.25.6
युधामन्युश्च विक्रान्त उत्तमौजाश्च नरपुङ्गवः ।
सौभद्रो द्रौपदेयाश्च सर्व एव महारथाः ॥ ६.२५.६ ॥
Yudhāmanyu, o valente Uttamaujas, touro entre os homens, o filho de Subhadrā e os filhos de Draupadī — todos eles grandes condutores de carro.
6.25.7
अस्माकं तु विशिष्टा ये तान्निबोध द्विजोत्तम ।
नायका मम सैन्यस्य संज्ञार्थं तान्ब्रवीमि ते ॥ ६.२५.७ ॥
Melhor dos duas vezes nascidos, ouve agora os que entre os nossos se distinguem. Eu os nomeio para que sejam reconhecidos.
6.25.8
भवान्भीष्मश्च कर्णश्च कृपश्च समितिंजयः ।
अश्वत्थांमा विकर्णश्च सौमदत्तिर्जयद्रथः ॥ ६.२५.८ ॥
Vós, Bhīṣma, Karṇa, Kṛpa, o vencedor em batalha, Aśvatthāman, Vikarṇa e Jayadratha, filho de Somadatta.
6.25.9
अन्ये च बहवः शूरा मदर्थे त्यक्तजीविताः ।
नानाशस्त्रप्रहरणाः सर्वे युद्धविशारदाः ॥ ६.२५.९ ॥
E muitos outros heróis, que deram suas vidas por mim, todos armados com diversas armas e hábeis na batalha.
6.25.10
अपर्याप्तं तदस्माकं बलं भीष्माभिरक्षितम् ।
पर्याप्तं त्विदमेतेषां बलं भीमाभिरक्षितम् ॥ ६.२५.१० ॥
Aquele nosso exército, protegido por Bhīṣma, é insuficiente; mas este deles, protegido por Bhīma, é suficiente.
6.25.11
अयनेषु च सर्वेषु यथाभागमवस्थिताः ।
भीष्ममेवाभिरक्षन्तु भवन्तः सर्व एव हि ॥ ६.२५.११ ॥
Postados em todos os postos, cada um segundo a sua parte, todos vós deveis certamente proteger Bhīṣma.
6.25.12
तस्य संजनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ६.२५.१२ ॥
Despertando alegria nele, o poderoso avô, ancião dos Kurus, soltou um rugido de leão e soprou forte a sua concha.
6.25.13
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ ६.२५.१३ ॥
Então conchas, tambores, paṇava, ānaka e go-mukha foram tocados de repente, e aquele som tornou-se um tumulto.
6.25.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दते स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥ ६.२५.१४ ॥
Então Mādhava e o Pāṇḍava, de pé no grande carro atrelado a cavalos brancos, sopraram suas conchas divinas.
6.25.15
पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनंजयः ।
पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः ॥ ६.२५.१५ ॥
Hṛṣīkeśa soprou Pāñcajanya, Dhanaṃjaya soprou Devadatta, e Vṛkodara, Bhīma de feitos terríveis, soprou a grande concha chamada Pauṇḍra.
6.25.16
अनन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च सुघोषमणिपुष्पकौ ॥ ६.२५.१६ ॥
O rei Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, soprou Ananta-vijaya, e Nakula e Sahadeva sopraram Sughoṣa e Maṇipuṣpaka.
6.25.17
काश्यश्च परमेष्वासः शिखण्डी च महारथः ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च सात्यकिश्चापराजितः ॥ ६.२५.१७ ॥
O rei de Kāśī, o grande arqueiro Śikhaṇḍin, o grande auriga Dhṛṣṭadyumna, Virāṭa e o invicto Sātyaki também sopraram suas conchas.
6.25.18
द्रुपदो द्रौपदेयाश्च सर्वशः पृथिवीपते ।
सौभद्रश्च महाबाहुः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ६.२५.१८ ॥
Ó senhor da terra, Drupada, os filhos de Draupadī e o de braços fortes, filho de Subhadrā, sopraram cada um sua concha separadamente.
6.25.19
स घोषो धार्तराष्ट्राणां हृदयानि व्यदारयत् ।
नभश्च पृथिवीं चैव तुमुलो व्यनुनादयन् ॥ ६.२५.१९ ॥
Aquele estrondo rasgou os corações dos filhos de Dhṛtarāṣṭra, e o som tumultuoso fez ressoar o céu e a terra.
6.25.20
अथ व्यवस्थितान्दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान्कपिध्वजः ।
प्रवृत्ते शस्त्रसंपाते धनुरुद्यम्य पाण्डवः ॥ ६.२५.२० ॥
Então o filho de Pāṇḍu, cujo estandarte traz o macaco, vendo os filhos de Dhṛtarāṣṭra dispostos em formação, ergueu o arco quando começou o choque das armas.
6.25.21
हृषीकेशं तदा वाक्यमिदमाह महीपते ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये रथं स्थापय मेऽच्युत ॥ ६.२५.२१ ॥
Então disse estas palavras a Hṛṣīkeśa: «Ó senhor da terra, coloca o meu carro entre os dois exércitos, ó Acyuta.»
6.25.22
यावदेतान्निरीक्षेऽहं योद्धुकामानवस्थितान् ।
कैर्मया सह योद्धव्यमस्मिन्रणसमुद्यमे ॥ ६.२५.२२ ॥
«Até que eu contemple estes que aqui estão, desejosos de combater, para saber com quem devo lutar nesta empreitada de guerra.»
6.25.23
योत्स्यमानानवेक्षेऽहं य एतेऽत्र समागताः ।
धार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेर्युद्धे प्रियचिकीर्षवः ॥ ६.२५.२३ ॥
«Contemplo aqueles que aqui se reuniram, prontos para combater, que desejam agradar, na batalha, ao filho de Dhṛtarāṣṭra de mente perversa.»
6.25.24
एवमुक्तो हृषीकेशो गुडाकेशेन भारत ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये स्थापयित्वा रथोत्तमम् ॥ ६.२५.२४ ॥
Assim interpelado por Guḍākeśa, ó Bhārata, Hṛṣīkeśa colocou aquele excelente carro entre os dois exércitos.
6.25.25
भीष्मद्रोणप्रमुखतः सर्वेषां च महीक्षिताम् ।
उवाच पार्थ पश्यैतान्समवेतान्कुरूनिति ॥ ६.२५.२५ ॥
Diante de Bhīṣma e Droṇa, e de todos os reis, ele disse: 'Pārtha, olha para estes kurus reunidos.'
6.25.26
तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः पितॄनथ पितामहान् ।
आचार्यान्मातुलान्भ्रातॄन्पुत्रान्पौत्रान्सखींस्तथा ॥ ६.२५.२६ ॥
Ali Pārtha viu, de pé, pais, avós, mestres, tios maternos, irmãos, filhos, netos e amigos.
6.25.27
श्वशुरान्सुहृदश्चैव सेनयोरुभयोरपि ।
तान्समीक्ष्य स कौन्तेयः सर्वान्बन्धूनवस्थितान् ॥ ६.२५.२७ ॥
Ao ver os sogros e amigos, todos os parentes de pé em ambos os exércitos, aquele filho de Kuntī—
6.25.28
कृपया परयाऽविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत् ।
दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम् ॥ ६.२५.२८ ॥
Dominado por grande compaixão e desesperado, falou assim: 'Kṛṣṇa, ao ver estes do meu próprio povo, presentes, ansiosos por lutar—'
6.25.29
सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥ ६.२५.२९ ॥
Meus membros enfraquecem, minha boca seca, um tremor surge em meu corpo e os pelos se arrepiam.
6.25.30
गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्वैव परिदह्यते ।
न च शक्नोम्यवस्थातुं भ्रमतीव च मे मनः ॥ ६.२५.३० ॥
O Gāṇḍīva escorrega da minha mão, e minha pele arde; não consigo permanecer em pé, e minha mente parece girar.
6.25.31
निमित्तानि च पश्यामि विपरीतानि केशव ।
न च श्रेयोऽनुपश्यामि हत्वा स्वजनमाहवे ॥ ६.२५.३१ ॥
Ó Keśava, vejo presságios adversos, e não prevejo bem algum em matar os meus próprios parentes na batalha.
6.25.32
न काङ्क्षे विजयं कृष्ण न च राज्यं सुखानि च ।
किं नो राज्येन गोविन्द किं भोगैर्जीवितेन वा ॥ ६.२५.३२ ॥
Não desejo a vitória, ó Kṛṣṇa, nem o reino nem os prazeres. Ó Govinda, de que nos servem o reino, os gozos ou mesmo a vida?
6.25.33
येषामर्थे काङ्क्षितं नो राज्यं भोगाः सुखानि च ।
त इमेऽवस्थिता युद्धे प्राणांस्त्यक्त्वा धनानि च ॥ ६.२५.३३ ॥
Aqueles por causa de quem desejávamos o reino, os gozos e os prazeres — estes, tendo renunciado à vida e aos bens, estão aqui na batalha.
6.25.34
आचार्याः पितरः पुत्रास्तथैव च पितामहाः ।
मातुलाः श्वशुराः पौत्राः स्यालाः संबन्धिनस्तथा ॥ ६.२५.३४ ॥
Mestres, pais, filhos, assim como avós, tios maternos, sogros, netos, cunhados e parentes.
6.25.35
एतान्न हन्तुमिच्छामि घ्नतोऽपि मधुसूदन ।
अपि त्रैलोक्यराज्यस्य हेतोः किं नु महीकृते ॥ ६.२५.३५ ॥
Ó Madhusūdana, mesmo que eles me matem, não desejo matá-los — nem pelo reino dos três mundos, muito menos pela terra.
6.25.36
निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का प्रीतिः स्याज्जनार्दन ।
पापमेवाश्रयेदस्मान्हत्वैतानाततायिनः ॥ ६.२५.३६ ॥
Ó Janārdana, que alegria teremos em matar os filhos de Dhṛtarāṣṭra? Só o pecado se apegaria a nós por matar estes agressores.
6.25.37
तस्मान्नार्हा यवं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥ ६.२५.३७ ॥
Portanto, não nos cabe matar os filhos de Dhṛtarāṣṭra, nossos próprios parentes. Como seríamos felizes depois de matar o nosso próprio povo, ó Mādhava?
6.25.38
यद्यप्येते न पश्यन्ति लोभोपहतचेतसः ।
कुलक्षयकृतं दोषं पित्रद्रोहे च पातकम् ॥ ६.२५.३८ ॥
Ainda que estes, com a mente tomada pela cobiça, não vejam a culpa que surge da destruição de uma família nem o pecado de trair os que são como pais,
6.25.39
कथं न ज्ञेयमस्माभिः पापादस्मान्निवर्तितुम् ।
कुलक्षयकृतं दोषं प्रपश्यद्भिर्जनार्दन ॥ ६.२५.३९ ॥
Ó Janārdana, como não saberíamos afastar-nos deste pecado, se vemos claramente a culpa que surge da destruição de uma família?
6.25.40
कुलक्षये प्रणश्यन्ति कुलधर्माः सनातनाः ।
धर्मे नष्टे कुलं कृत्स्नमधर्मोऽभिभवत्युत ॥ ६.२५.४० ॥
Quando uma família é destruída, seus deveres eternos perecem. Quando o dharma se perde, a injustiça domina toda a família.
6.25.41
अधर्माभिभवात्कृष्ण प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः ।
स्त्रीषु दुष्टासु वार्ष्णेय जायते वर्णसङ्करः ॥ ६.२५.४१ ॥
Ó Kṛṣṇa, quando a injustiça prevalece, as mulheres da família se corrompem. Ó descendente de Vṛṣṇi, quando as mulheres se corrompem, surge a mistura de castas.
6.25.42
सङ्करो नरकायैव कुलघ्नानां कुलस्य च ।
पतन्ति पितरो ह्येषां कुप्तपिण्डोदकक्रियाः ॥ ६.२५.४२ ॥
Esta mistura leva apenas ao inferno, tanto para os que destroem a família quanto para a própria família. Os seus antepassados caem, privados das oferendas de bolas de arroz e de água.
6.25.43
दोषैरेतैः कुलघ्नानां वर्णसङ्करकारकैः ।
उत्साद्यन्ते जातिधर्माः कुलधर्माश्च शाश्वताः ॥ ६.२५.४३ ॥
Por estas faltas dos que destroem a família, que causam a mistura das classes sociais, os deveres de casta e os deveres eternos da família são arrancados.
6.25.44
उत्सन्नकुलधर्माणां मनुष्याणां जनार्दन ।
नरके नियतं वासो भवतीत्यनुशुश्रुम ॥ ६.२५.४४ ॥
Ó Janārdana, ouvimos que para os homens cujos deveres familiares pereceram, morar no inferno é certo.
6.25.45
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥ ६.२५.४५ ॥
Ai de nós! Resolvemos cometer um grande pecado, prontos a matar nossos próprios parentes por cobiça dos prazeres da realeza.
6.25.46
यदि मामप्रतीकारमशस्त्रं शस्त्रपाणयः ।
धार्तराष्ट्रा रणे हन्युस्तन्मे क्षेमतरं भवेत् ॥ ६.२५.४६ ॥
Se os filhos de Dhṛtarāṣṭra, com armas nas mãos, me matassem na batalha sem que eu resista e esteja desarmado, isso seria mais seguro para mim.
6.25.47
एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥ ६.२५.४७ ॥
Tendo falado assim, Arjuna sentou-se no assento de seu carro na batalha, depondo o arco com suas flechas, a mente agitada pela dor.