மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.25.1
धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः ।
मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय ॥ ६.२५.१ ॥
தர்மக்ஷேத்ரமான குருக்ஷேத்ரத்தில் போரை விரும்பி ஒன்றுகூடிய என் மக்களும் பாண்டவர்களும் என்ன செய்தார்கள், சஞ்ஜயா?
6.25.2
दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं व्यूढं दुर्योधनस्तदा ।
आचार्यमुपसंगम्य राजा वचनमब्रवीत् ॥ ६.२५.२ ॥
பாண்டவர்களின் படை வியூகமாக அமைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, அப்போது அரசன் துரியோதனன் ஆசிரியரை அணுகி இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
6.25.3
पश्यैतां पाण्डुपुत्राणामाचार्य महतीं चमूम् ।
व्यूढां द्रुपदपुत्रेण तव शिष्येण धीमता ॥ ६.२५.३ ॥
ஆசிரியரே, பாண்டுவின் மகன்களின் இந்த பெரிய படையைப் பாருங்கள்; உங்கள் அறிவுள்ள சீடனான துருபதனின் மகன் இதை வியூகமாக அமைத்திருக்கிறான்.
6.25.4
अत्र शूरा महेष्वासा भीमार्जुनसमा युधि ।
युयुधानो विराटश्च द्रुपदश्च महारथः ॥ ६.२५.४ ॥
இங்கே போரில் பீமனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் சமமான வீரர்களும் பெரும் வில்வீரர்களும் உள்ளனர்: யுயுதானன், விராடன், மகாரதன் துருபதன்.
6.25.5
धृष्टकेतुश्चेकितानः काशिराजश्च वीर्यवान् ।
पुरुजित्कृन्तिभोजश्च शैब्यश्च नरपुङ्गवः ॥ ६.२५.५ ॥
திருஷ்டகேது, சேகிதானன், வலிமைமிக்க காசி மன்னன், புருஜித், குந்திபோஜன், மனிதர்களில் சிறந்த சைப்யன்.
6.25.6
युधामन्युश्च विक्रान्त उत्तमौजाश्च नरपुङ्गवः ।
सौभद्रो द्रौपदेयाश्च सर्व एव महारथाः ॥ ६.२५.६ ॥
யுதாமன்யு, வீரமிக்க உத்தமௌஜஸ், மனிதர்களில் சிறந்தவன், சுபத்திரையின் மகன், திரௌபதியின் புதல்வர்கள் — இவர்கள் அனைவரும் மகாரதர்கள்.
6.25.7
अस्माकं तु विशिष्टा ये तान्निबोध द्विजोत्तम ।
नायका मम सैन्यस्य संज्ञार्थं तान्ब्रवीमि ते ॥ ६.२५.७ ॥
இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, எங்கள் படையின் சிறந்த தலைவர்கள் யார் என்பதைக் கேளுங்கள். அடையாளத்திற்காக அவர்களை உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.
6.25.8
भवान्भीष्मश्च कर्णश्च कृपश्च समितिंजयः ।
अश्वत्थांमा विकर्णश्च सौमदत्तिर्जयद्रथः ॥ ६.२५.८ ॥
நீங்களும், பீஷ்மரும், கர்ணரும், போரில் வெல்பவரான கிருபரும், அஸ்வத்தாமனும், விகர்ணனும், சோமதத்தன் மகன் ஜயத்ரதனும்.
6.25.9
अन्ये च बहवः शूरा मदर्थे त्यक्तजीविताः ।
नानाशस्त्रप्रहरणाः सर्वे युद्धविशारदाः ॥ ६.२५.९ ॥
மேலும் என் பொருட்டு உயிரைத் துறக்கத் துணிந்த பல வீரர்களும் இருக்கிறார்கள். அனைவரும் பல்வேறு ஆயுதங்களை ஏந்தி, போரில் திறமையானவர்கள்.
6.25.10
अपर्याप्तं तदस्माकं बलं भीष्माभिरक्षितम् ।
पर्याप्तं त्विदमेतेषां बलं भीमाभिरक्षितम् ॥ ६.२५.१० ॥
பீஷ்மரால் காக்கப்படும் எங்கள் அந்தப் படை போதாதது; ஆனால் பீமனால் காக்கப்படும் இவர்களின் இந்தப் படை போதுமானது.
6.25.11
अयनेषु च सर्वेषु यथाभागमवस्थिताः ।
भीष्ममेवाभिरक्षन्तु भवन्तः सर्व एव हि ॥ ६.२५.११ ॥
எல்லா நிலைகளிலும் அவரவர் பங்கின்படி நிலைகொண்டு, நீங்கள் அனைவரும் பீஷ்மரையே காக்க வேண்டும்.
6.25.12
तस्य संजनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ६.२५.१२ ॥
அவருக்கு மகிழ்ச்சியை உண்டாக்கும் வகையில், குருக்களின் மூத்தவரும் வலிமைமிக்க பிதாமகரும் உரத்த சிங்க முழக்கமிட்டுச் சங்கொலித்தார்.
6.25.13
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ ६.२५.१३ ॥
அப்போது சங்குகளும், பேரிகைகளும், பணவங்களும், ஆனகங்களும், கோமுகங்களும் திடீரென முழங்கின; அந்த ஒலி பெரும் ஆரவாரமாயிற்று.
6.25.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दते स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥ ६.२५.१४ ॥
அப்போது வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டிய பெரிய தேரில் நின்றிருந்த மாதவனும் பாண்டவனும் தெய்வீகச் சங்குகளை ஊதினர்.
6.25.15
पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनंजयः ।
पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः ॥ ६.२५.१५ ॥
ஹ்ருஷீகேசன் பாஞ்சஜன்யத்தையும், தனஞ்சயன் தேவதத்தத்தையும், பயங்கரச் செயல் புரியும் வ்ருகோதரன் பௌண்ட்ரம் என்ற பெரும் சங்கையும் ஊதினர்.
6.25.16
अनन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च सुघोषमणिपुष्पकौ ॥ ६.२५.१६ ॥
அரசன் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் அனந்தவிஜயத்தையும், நகுலனும் சகதேவனும் சுகோஷம், மணிபுஷ்பகம் ஆகியவற்றையும் ஊதினர்.
6.25.17
काश्यश्च परमेष्वासः शिखण्डी च महारथः ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च सात्यकिश्चापराजितः ॥ ६.२५.१७ ॥
காசிய மன்னனும், பெரு வில்லாளியான சிகண்டியும், மகாரதனான திருஷ்டத்யுமனனும், விராடனும், வெல்லப்படாத சாத்யகியும் சங்கு ஊதினர்.
6.25.18
द्रुपदो द्रौपदेयाश्च सर्वशः पृथिवीपते ।
सौभद्रश्च महाबाहुः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ६.२५.१८ ॥
பூமியின் தலைவனே! துருபதனும், திரௌபதியின் மக்களும், மகாபாகுவான சௌபத்ரனும் அனைவரும் தனித்தனியாக சங்குகளை ஊதினர்.
6.25.19
स घोषो धार्तराष्ट्राणां हृदयानि व्यदारयत् ।
नभश्च पृथिवीं चैव तुमुलो व्यनुनादयन् ॥ ६.२५.१९ ॥
அந்த முழக்கம் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களின் இதயங்களைப் பிளந்தது; அந்தப் பேரொலி வானையும் பூமியையும் எதிரொலிக்கச் செய்தது.
6.25.20
अथ व्यवस्थितान्दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान्कपिध्वजः ।
प्रवृत्ते शस्त्रसंपाते धनुरुद्यम्य पाण्डवः ॥ ६.२५.२० ॥
அப்போது அணிவகுத்து நின்ற திருதராஷ்டிரனின் மகன்களைக் கண்ட குரங்குக் கொடியுடைய பாண்டவன், ஆயுதங்கள் மோதத் தொடங்கியபோது வில்லை ஏந்தினான்.
6.25.21
हृषीकेशं तदा वाक्यमिदमाह महीपते ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये रथं स्थापय मेऽच्युत ॥ ६.२५.२१ ॥
அப்போது அவன் ஹ்ருஷீகேசனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான், ஓ மன்னா: இரு படைகளின் நடுவே என் தேரை நிறுத்துங்கள், ஓ அச்யுதா.
6.25.22
यावदेतान्निरीक्षेऽहं योद्धुकामानवस्थितान् ।
कैर्मया सह योद्धव्यमस्मिन्रणसमुद्यमे ॥ ६.२५.२२ ॥
போர் செய்ய விரும்பி நிற்கும் இவர்களை நான் பார்த்து முடிக்கும்வரை, இந்தப் போர் முயற்சியில் நான் யாருடன் போரிட வேண்டியிருக்கும் என்று.
6.25.23
योत्स्यमानानवेक्षेऽहं य एतेऽत्र समागताः ।
धार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेर्युद्धे प्रियचिकीर्षवः ॥ ६.२५.२३ ॥
இங்கே கூடியிருக்கும், போரிடத் தயாராக உள்ள இவர்களை நான் பார்க்கிறேன்; தீய புத்தியுடைய திருதராஷ்டிரனின் மகனுக்கு போரில் பிரியம் செய்ய விரும்புபவர்களை.
6.25.24
एवमुक्तो हृषीकेशो गुडाकेशेन भारत ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये स्थापयित्वा रथोत्तमम् ॥ ६.२५.२४ ॥
ஓ பாரதா, குடாகேசன் இவ்வாறு சொன்னதும், ஹ்ருஷீகேசன் இரு படைகளின் நடுவே அந்த உயர்ந்த தேரை நிறுத்தினான்.
6.25.25
भीष्मद्रोणप्रमुखतः सर्वेषां च महीक्षिताम् ।
उवाच पार्थ पश्यैतान्समवेतान्कुरूनिति ॥ ६.२५.२५ ॥
பீஷ்மர், துரோணர் ஆகியோருக்கு முன்னிலையிலும் அனைத்து அரசர்களுக்கு முன்னிலையிலும் அவர் கூறினார்: 'பார்த்தா, இங்கு கூடியிருக்கும் குரு வீரர்களைப் பார்.'
6.25.26
तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः पितॄनथ पितामहान् ।
आचार्यान्मातुलान्भ्रातॄन्पुत्रान्पौत्रान्सखींस्तथा ॥ ६.२५.२६ ॥
அங்கு பார்த்தன் நின்றுகொண்டிருந்த தந்தையர், பாட்டனார், ஆசிரியர், மாமன்மார், சகோதரர், மகன்கள், பேரன்கள், நண்பர்கள் ஆகியோரைக் கண்டான்.
6.25.27
श्वशुरान्सुहृदश्चैव सेनयोरुभयोरपि ।
तान्समीक्ष्य स कौन्तेयः सर्वान्बन्धूनवस्थितान् ॥ ६.२५.२७ ॥
மாமனார்களையும் நண்பர்களையும், இரு படைகளிலும் உள்ள அனைவரையும், நின்றுகொண்டிருந்த உறவினர்களையெல்லாம் கண்டு அந்தக் கௌந்தேயன்—
6.25.28
कृपया परयाऽविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत् ।
दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम् ॥ ६.२५.२८ ॥
பெரும் இரக்கத்தால் மூழ்கி, துயருற்று அவன் இவ்வாறு கூறினான்: 'கிருஷ்ணா, போரிட விரும்பி நிற்கும் இந்த சொந்தங்களைக் கண்டு—'
6.25.29
सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥ ६.२५.२९ ॥
என் உறுப்புகள் தளர்கின்றன, என் வாய் வறண்டு போகிறது, என் உடலில் நடுக்கமும் மயிர்சிலிர்ப்பும் ஏற்படுகின்றன.
6.25.30
गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्वैव परिदह्यते ।
न च शक्नोम्यवस्थातुं भ्रमतीव च मे मनः ॥ ६.२५.३० ॥
காண்டீவம் என் கையிலிருந்து நழுவுகிறது, என் தோல் எரிகிறது; நிற்கவும் என்னால் முடியவில்லை, என் மனம் சுழல்வது போல் இருக்கிறது.
6.25.31
निमित्तानि च पश्यामि विपरीतानि केशव ।
न च श्रेयोऽनुपश्यामि हत्वा स्वजनमाहवे ॥ ६.२५.३१ ॥
கேசவா, நான் தீய சகுனங்களைக் காண்கிறேன்; போரில் என் சொந்த உறவினர்களைக் கொன்று எந்த நன்மையையும் நான் காணவில்லை.
6.25.32
न काङ्क्षे विजयं कृष्ण न च राज्यं सुखानि च ।
किं नो राज्येन गोविन्द किं भोगैर्जीवितेन वा ॥ ६.२५.३२ ॥
கிருஷ்ணா, நான் வெற்றியையும் விரும்பவில்லை, ராஜ்யத்தையும் இன்பங்களையும் விரும்பவில்லை. கோவிந்தா, ராஜ்யத்தால் எங்களுக்கு என்ன, போகங்களால் அல்லது வாழ்வால் என்ன?
6.25.33
येषामर्थे काङ्क्षितं नो राज्यं भोगाः सुखानि च ।
त इमेऽवस्थिता युद्धे प्राणांस्त्यक्त्वा धनानि च ॥ ६.२५.३३ ॥
யாருக்காக நாம் ராஜ்யத்தையும் போகங்களையும் இன்பங்களையும் விரும்பினோமோ, அவர்களே இதோ உயிரையும் செல்வத்தையும் துறந்து போரில் நிற்கிறார்கள்.
6.25.34
आचार्याः पितरः पुत्रास्तथैव च पितामहाः ।
मातुलाः श्वशुराः पौत्राः स्यालाः संबन्धिनस्तथा ॥ ६.२५.३४ ॥
ஆசிரியர்கள், தந்தையர், மகன்கள், அவ்வாறே பாட்டனார்கள், மாமன்மார், மாமனார்கள், பேரன்கள், மைத்துனர்கள், உறவினர்கள் ஆகியோரும்.
6.25.35
एतान्न हन्तुमिच्छामि घ्नतोऽपि मधुसूदन ।
अपि त्रैलोक्यराज्यस्य हेतोः किं नु महीकृते ॥ ६.२५.३५ ॥
மதுசூதனா, இவர்கள் என்னைக் கொன்றாலும் நான் இவர்களைக் கொல்ல விரும்பவில்லை. மூவுலக ராஜ்யத்திற்காகவே அல்ல, பூமிக்காக எப்படி இருக்கும்!
6.25.36
निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का प्रीतिः स्याज्जनार्दन ।
पापमेवाश्रयेदस्मान्हत्वैतानाततायिनः ॥ ६.२५.३६ ॥
ஜனார்தனா, திருதராஷ்டிரனின் மகன்களைக் கொன்று நமக்கு என்ன மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்? இந்த ஆததாயிகளைக் கொன்றால் பாவம்தான் நம்மைச் சேரும்.
6.25.37
तस्मान्नार्हा यवं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥ ६.२५.३७ ॥
ஆகையால் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களையும் நம் சொந்த உறவினர்களையும் கொல்வது நமக்குத் தகாது. சொந்த மக்களைக் கொன்று நாம் எவ்வாறு சுகமாக இருக்க முடியும், ஹே மாதவா?
6.25.38
यद्यप्येते न पश्यन्ति लोभोपहतचेतसः ।
कुलक्षयकृतं दोषं पित्रद्रोहे च पातकम् ॥ ६.२५.३८ ॥
பேராசையால் மனம் கெட்டுப்போன இவர்கள் குலநாசத்தால் விளையும் குற்றத்தையும், பெரியோருக்குத் துரோகம் செய்வதால் ஏற்படும் பாவத்தையும் காணாவிட்டாலும்,
6.25.39
कथं न ज्ञेयमस्माभिः पापादस्मान्निवर्तितुम् ।
कुलक्षयकृतं दोषं प्रपश्यद्भिर्जनार्दन ॥ ६.२५.३९ ॥
ஹே ஜனார்தனா, குலநாசத்தால் விளையும் குற்றத்தை நாம் தெளிவாகக் காணும்போது, இந்தப் பாவத்திலிருந்து விலகுவதை நாம் ஏன் அறியக்கூடாது?
6.25.40
कुलक्षये प्रणश्यन्ति कुलधर्माः सनातनाः ।
धर्मे नष्टे कुलं कृत्स्नमधर्मोऽभिभवत्युत ॥ ६.२५.४० ॥
குலம் அழியும்போது குலத்தின் நித்திய தர்மங்கள் அழிந்துபோகின்றன. தர்மம் அழிந்தால் முழு குலத்தையும் அதர்மம் வென்றுவிடுகிறது.
6.25.41
अधर्माभिभवात्कृष्ण प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः ।
स्त्रीषु दुष्टासु वार्ष्णेय जायते वर्णसङ्करः ॥ ६.२५.४१ ॥
ஹே கிருஷ்ணா, அதர்மம் மேலோங்குவதால் குலப் பெண்கள் கெட்டுப்போகிறார்கள். ஹே வார்ஷ்ணேயா, பெண்கள் கெட்டுப்போனால் வர்ணசங்கரம் பிறக்கிறது.
6.25.42
सङ्करो नरकायैव कुलघ्नानां कुलस्य च ।
पतन्ति पितरो ह्येषां कुप्तपिण्डोदकक्रियाः ॥ ६.२५.४२ ॥
இந்தக் கலப்பு குலத்தை அழிப்பவர்களையும் குலத்தையும் நரகத்துக்கே இட்டுச் செல்லும். இவர்களின் பிதிரர்கள் பிண்டமும் நீர்க்கடனும் இல்லாமல் வீழ்கிறார்கள்.
6.25.43
दोषैरेतैः कुलघ्नानां वर्णसङ्करकारकैः ।
उत्साद्यन्ते जातिधर्माः कुलधर्माश्च शाश्वताः ॥ ६.२५.४३ ॥
குலத்தை அழிப்பவர்களின் இந்தக் குற்றங்களால், வர்ணக் கலப்பை உண்டாக்கும் அவற்றால், சாதிக் கடமைகளும் நிலையான குலக் கடமைகளும் அழிக்கப்படுகின்றன.
6.25.44
उत्सन्नकुलधर्माणां मनुष्याणां जनार्दन ।
नरके नियतं वासो भवतीत्यनुशुश्रुम ॥ ६.२५.४४ ॥
ஜனார்தனா, குலதர்மங்கள் அழிந்த மனிதர்களுக்கு நரகத்தில் நிச்சயமாக வாசம் உண்டாகும் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
6.25.45
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥ ६.२५.४५ ॥
ஐயோ! ஆட்சியின் சுகத்தின் பேராசையால், நம் சொந்த உறவினர்களைக் கொல்லத் தயாரானோம்; என்ன பெரிய பாவத்தைச் செய்யத் துணிந்துவிட்டோம்!
6.25.46
यदि मामप्रतीकारमशस्त्रं शस्त्रपाणयः ।
धार्तराष्ट्रा रणे हन्युस्तन्मे क्षेमतरं भवेत् ॥ ६.२५.४६ ॥
ஆயுதம் கையில் ஏந்திய திருதராஷ்டிரனின் மைந்தர்கள், எதிர்க்காமலும் ஆயுதமின்றியும் இருக்கும் என்னை போரில் கொன்றால், அதுவே எனக்கு மேலும் நலமாக இருக்கும்.
6.25.47
एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥ ६.२५.४७ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, போர்க்களத்தில் அர்ஜுனன் தேர்த்தட்டில் அமர்ந்தான்; அம்புகளுடன் கூடிய வில்லைக் கீழே வைத்து, துயரத்தால் கலங்கிய மனத்துடன்.