Mahābhārata · Adhyāya 6.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.25.1
धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः ।
मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय ॥ ६.२५.१ ॥
Auf dem Feld des Dharma, in Kurukṣetra, versammelt und kampfbegierig, was taten meine Leute und die Pāṇḍavas, o Sañjaya?
6.25.2
दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं व्यूढं दुर्योधनस्तदा ।
आचार्यमुपसंगम्य राजा वचनमब्रवीत् ॥ ६.२५.२ ॥
Als er das Heer der Pāṇḍavas in Schlachtordnung sah, trat König Duryodhana zum Lehrer und sprach diese Worte.
6.25.3
पश्यैतां पाण्डुपुत्राणामाचार्य महतीं चमूम् ।
व्यूढां द्रुपदपुत्रेण तव शिष्येण धीमता ॥ ६.२५.३ ॥
Sieh, o Lehrer, dieses große Heer der Söhne Pāṇḍus, aufgestellt vom Sohn des Drupada, deinem klugen Schüler.
6.25.4
अत्र शूरा महेष्वासा भीमार्जुनसमा युधि ।
युयुधानो विराटश्च द्रुपदश्च महारथः ॥ ६.२५.४ ॥
Hier sind Helden, große Bogenschützen, im Kampf Bhīma und Arjuna ebenbürtig: Yuyudhāna, Virāṭa und Drupada, der große Wagenkämpfer.
6.25.5
धृष्टकेतुश्चेकितानः काशिराजश्च वीर्यवान् ।
पुरुजित्कृन्तिभोजश्च शैब्यश्च नरपुङ्गवः ॥ ६.२५.५ ॥
Dhṛṣṭaketu, Cekitāna, der mächtige König von Kāśi, Purujit, Kuntibhoja und Śaibya, der Stier unter den Menschen.
6.25.6
युधामन्युश्च विक्रान्त उत्तमौजाश्च नरपुङ्गवः ।
सौभद्रो द्रौपदेयाश्च सर्व एव महारथाः ॥ ६.२५.६ ॥
Yudhāmanyu, der tapfere Uttamaujas, der Stier unter den Menschen, der Sohn Subhadrās und die Söhne Draupadīs — alle sind große Wagenkämpfer.
6.25.7
अस्माकं तु विशिष्टा ये तान्निबोध द्विजोत्तम ।
नायका मम सैन्यस्य संज्ञार्थं तान्ब्रवीमि ते ॥ ६.२५.७ ॥
Bester der Zweimalgeborenen, höre nun von jenen unter den Unsrigen, die herausragen. Ich nenne sie dir, damit sie erkannt werden.
6.25.8
भवान्भीष्मश्च कर्णश्च कृपश्च समितिंजयः ।
अश्वत्थांमा विकर्णश्च सौमदत्तिर्जयद्रथः ॥ ६.२५.८ ॥
Ihr, Bhīṣma, Karṇa, Kṛpa, der Sieger im Kampf, Aśvatthāman, Vikarṇa und Jayadratha, der Sohn Somadattas.
6.25.9
अन्ये च बहवः शूरा मदर्थे त्यक्तजीविताः ।
नानाशस्त्रप्रहरणाः सर्वे युद्धविशारदाः ॥ ६.२५.९ ॥
Und viele andere Helden, die ihr Leben meinetwegen hingegeben haben, alle mit mancherlei Waffen bewaffnet und im Kampf erfahren.
6.25.10
अपर्याप्तं तदस्माकं बलं भीष्माभिरक्षितम् ।
पर्याप्तं त्विदमेतेषां बलं भीमाभिरक्षितम् ॥ ६.२५.१० ॥
Jenes unser Heer, von Bhīṣma beschützt, ist unzureichend; doch dieses ihr Heer, von Bhīma beschützt, ist ausreichend.
6.25.11
अयनेषु च सर्वेषु यथाभागमवस्थिताः ।
भीष्ममेवाभिरक्षन्तु भवन्तः सर्व एव हि ॥ ६.२५.११ ॥
An allen Posten, jeder seinem Anteil gemäß aufgestellt, sollt ihr alle Bhīṣma beschützen.
6.25.12
तस्य संजनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ६.२५.१२ ॥
Freude in ihm erweckend, ließ der mächtige Großvater, der Älteste der Kuru, einen Löwenschrei erschallen und blies laut seine Muschel.
6.25.13
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ ६.२५.१३ ॥
Da erklangen plötzlich Muscheltrompeten, Trommeln, Paṇava, Ānaka und Go-mukha, und jener Klang wurde zu einem tosenden Getöse.
6.25.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दते स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥ ६.२५.१४ ॥
Dann bliesen Mādhava und der Pāṇḍava, auf dem großen, mit weißen Pferden bespannten Wagen stehend, ihre göttlichen Muscheltrompeten.
6.25.15
पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनंजयः ।
पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः ॥ ६.२५.१५ ॥
Hṛṣīkeśa blies Pāñcajanya, Dhanaṃjaya blies Devadatta, und Vṛkodara, Bhīma der furchtbaren Taten, blies die große Muschel namens Pauṇḍra.
6.25.16
अनन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलः सहदेवश्च सुघोषमणिपुष्पकौ ॥ ६.२५.१६ ॥
König Yudhiṣṭhira, Sohn der Kuntī, blies Ananta-vijaya, und Nakula und Sahadeva bliesen Sughoṣa und Maṇipuṣpaka.
6.25.17
काश्यश्च परमेष्वासः शिखण्डी च महारथः ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च सात्यकिश्चापराजितः ॥ ६.२५.१७ ॥
Der König von Kāśi, der überragende Bogenschütze Śikhaṇḍin, der große Wagenkämpfer Dhṛṣṭadyumna, Virāṭa und der unbesiegte Sātyaki bliesen ebenfalls ihre Muscheln.
6.25.18
द्रुपदो द्रौपदेयाश्च सर्वशः पृथिवीपते ।
सौभद्रश्च महाबाहुः शङ्खान्दध्मुः पृथक्पृथक् ॥ ६.२५.१८ ॥
O Herrscher der Erde, Drupada, die Söhne der Draupadī und der starkarmige Sohn der Subhadrā bliesen jeder für sich ihre Muscheln.
6.25.19
स घोषो धार्तराष्ट्राणां हृदयानि व्यदारयत् ।
नभश्च पृथिवीं चैव तुमुलो व्यनुनादयन् ॥ ६.२५.१९ ॥
Jenes Getöse zerriss die Herzen der Söhne Dhṛtarāṣṭras, und der tosende Schall ließ Himmel und Erde widerhallen.
6.25.20
अथ व्यवस्थितान्दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रान्कपिध्वजः ।
प्रवृत्ते शस्त्रसंपाते धनुरुद्यम्य पाण्डवः ॥ ६.२५.२० ॥
Da hob der Sohn Pāṇḍus, dessen Banner den Affen trägt, als er die Söhne Dhṛtarāṣṭras in Schlachtordnung sah, seinen Bogen, als der Waffenkampf begann.
6.25.21
हृषीकेशं तदा वाक्यमिदमाह महीपते ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये रथं स्थापय मेऽच्युत ॥ ६.२५.२१ ॥
Da sprach er diese Worte zu Hṛṣīkeśa: »O Herr der Erde, stelle meinen Wagen zwischen die beiden Heere, o Acyuta.«
6.25.22
यावदेतान्निरीक्षेऽहं योद्धुकामानवस्थितान् ।
कैर्मया सह योद्धव्यमस्मिन्रणसमुद्यमे ॥ ६.२५.२२ ॥
»Bis ich diese betrachtet habe, die hier stehen und kämpfen wollen, um zu sehen, mit wem ich in diesem Kriegsunternehmen kämpfen muss.«
6.25.23
योत्स्यमानानवेक्षेऽहं य एतेऽत्र समागताः ।
धार्तराष्ट्रस्य दुर्बुद्धेर्युद्धे प्रियचिकीर्षवः ॥ ६.२५.२३ ॥
»Ich betrachte diejenigen, die hier versammelt sind, bereit zu kämpfen, die dem bösgesinnten Sohn Dhṛtarāṣṭras im Kampf gefallen wollen.«
6.25.24
एवमुक्तो हृषीकेशो गुडाकेशेन भारत ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये स्थापयित्वा रथोत्तमम् ॥ ६.२५.२४ ॥
So angesprochen von Guḍākeśa, o Bhārata, stellte Hṛṣīkeśa den vortrefflichen Wagen zwischen die beiden Heere.
6.25.25
भीष्मद्रोणप्रमुखतः सर्वेषां च महीक्षिताम् ।
उवाच पार्थ पश्यैतान्समवेतान्कुरूनिति ॥ ६.२५.२५ ॥
Vor Bhīṣma und Droṇa und allen Königen sprach er: 'Pārtha, sieh diese versammelten Kurus.'
6.25.26
तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः पितॄनथ पितामहान् ।
आचार्यान्मातुलान्भ्रातॄन्पुत्रान्पौत्रान्सखींस्तथा ॥ ६.२५.२६ ॥
Dort sah Pārtha stehen Väter, Großväter, Lehrer, Onkel mütterlicherseits, Brüder, Söhne, Enkel und Freunde.
6.25.27
श्वशुरान्सुहृदश्चैव सेनयोरुभयोरपि ।
तान्समीक्ष्य स कौन्तेयः सर्वान्बन्धूनवस्थितान् ॥ ६.२५.२७ ॥
Als der Sohn der Kuntī die Schwiegerväter und Freunde sah, alle Verwandten, die in beiden Heeren standen—
6.25.28
कृपया परयाऽविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत् ।
दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम् ॥ ६.२५.२८ ॥
Von tiefstem Mitleid überwältigt und verzweifelt sprach er so: 'Kṛṣṇa, wenn ich diese eigenen Leute sehe, hier versammelt und kampfbegierig—'
6.25.29
सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥ ६.२५.२९ ॥
Meine Glieder sinken ein, mein Mund trocknet aus, ein Zittern entsteht in meinem Körper, und mein Haar sträubt sich.
6.25.30
गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्वैव परिदह्यते ।
न च शक्नोम्यवस्थातुं भ्रमतीव च मे मनः ॥ ६.२५.३० ॥
Der Gāṇḍīva gleitet mir aus der Hand, und meine Haut brennt; ich kann nicht stehen, und mein Geist scheint zu kreisen.
6.25.31
निमित्तानि च पश्यामि विपरीतानि केशव ।
न च श्रेयोऽनुपश्यामि हत्वा स्वजनमाहवे ॥ ६.२५.३१ ॥
O Keśava, ich sehe widrige Vorzeichen, und ich erkenne kein Gutes darin, im Kampf meine eigenen Verwandten zu töten.
6.25.32
न काङ्क्षे विजयं कृष्ण न च राज्यं सुखानि च ।
किं नो राज्येन गोविन्द किं भोगैर्जीवितेन वा ॥ ६.२५.३२ ॥
Ich begehre weder Sieg noch Königreich noch Freuden, o Kṛṣṇa. O Govinda, was nützen uns das Königreich, die Genüsse oder selbst das Leben?
6.25.33
येषामर्थे काङ्क्षितं नो राज्यं भोगाः सुखानि च ।
त इमेऽवस्थिता युद्धे प्राणांस्त्यक्त्वा धनानि च ॥ ६.२५.३३ ॥
Diejenigen, um deretwillen wir Königreich, Genüsse und Freuden begehrten – eben diese stehen nun, Leben und Besitz preisgebend, hier in der Schlacht.
6.25.34
आचार्याः पितरः पुत्रास्तथैव च पितामहाः ।
मातुलाः श्वशुराः पौत्राः स्यालाः संबन्धिनस्तथा ॥ ६.२५.३४ ॥
Lehrer, Väter, Söhne, ebenso Großväter, Onkel mütterlicherseits, Schwiegerväter, Enkel, Schwäger und Verwandte.
6.25.35
एतान्न हन्तुमिच्छामि घ्नतोऽपि मधुसूदन ।
अपि त्रैलोक्यराज्यस्य हेतोः किं नु महीकृते ॥ ६.२५.३५ ॥
O Madhusūdana, selbst wenn sie mich töten, will ich sie nicht erschlagen — nicht einmal um des Königreichs der drei Welten willen, geschweige denn um der Erde willen.
6.25.36
निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का प्रीतिः स्याज्जनार्दन ।
पापमेवाश्रयेदस्मान्हत्वैतानाततायिनः ॥ ६.२५.३६ ॥
O Janārdana, welche Freude hätten wir, die Söhne Dhṛtarāṣṭras zu erschlagen? Allein die Sünde würde uns anhaften, wenn wir diese Angreifer töten.
6.25.37
तस्मान्नार्हा यवं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥ ६.२५.३७ ॥
Darum ziemt es sich nicht für uns, die Söhne Dhṛtarāṣṭras, unsere eigenen Verwandten, zu töten. Wie könnten wir glücklich sein, nachdem wir unsere eigenen Leute getötet haben, o Mādhava?
6.25.38
यद्यप्येते न पश्यन्ति लोभोपहतचेतसः ।
कुलक्षयकृतं दोषं पित्रद्रोहे च पातकम् ॥ ६.२५.३८ ॥
Auch wenn diese Menschen, deren Geist von Gier getrübt ist, die Schuld nicht sehen, die aus dem Untergang einer Sippe entsteht, und die Sünde des Verrats an den Vätergleichen nicht,
6.25.39
कथं न ज्ञेयमस्माभिः पापादस्मान्निवर्तितुम् ।
कुलक्षयकृतं दोषं प्रपश्यद्भिर्जनार्दन ॥ ६.२५.३९ ॥
O Janārdana, wie sollten wir nicht wissen, uns von dieser Sünde abzuwenden, da wir die Schuld, die aus dem Untergang einer Sippe entsteht, deutlich sehen?
6.25.40
कुलक्षये प्रणश्यन्ति कुलधर्माः सनातनाः ।
धर्मे नष्टे कुलं कृत्स्नमधर्मोऽभिभवत्युत ॥ ६.२५.४० ॥
Wenn eine Sippe untergeht, vergehen ihre ewigen Familienpflichten. Geht der Dharma verloren, überwältigt das Adharma die ganze Sippe.
6.25.41
अधर्माभिभवात्कृष्ण प्रदुष्यन्ति कुलस्त्रियः ।
स्त्रीषु दुष्टासु वार्ष्णेय जायते वर्णसङ्करः ॥ ६.२५.४१ ॥
O Kṛṣṇa, wenn das Unrecht überhand nimmt, verderben die Frauen der Sippe. O Nachkomme Vṛṣṇis, wenn die Frauen verdorben sind, entsteht Mischung der Stände.
6.25.42
सङ्करो नरकायैव कुलघ्नानां कुलस्य च ।
पतन्ति पितरो ह्येषां कुप्तपिण्डोदकक्रियाः ॥ ६.२५.४२ ॥
Diese Vermischung führt nur zur Hölle, für die Sippenvernichter und für die Sippe selbst. Ihre Ahnen fallen, ihrer Opfergaben aus Reisbällchen und Wasser beraubt.
6.25.43
दोषैरेतैः कुलघ्नानां वर्णसङ्करकारकैः ।
उत्साद्यन्ते जातिधर्माः कुलधर्माश्च शाश्वताः ॥ ६.२५.४३ ॥
Durch diese Verfehlungen derer, die die Sippe vernichten und die Vermischung der Stände verursachen, werden die Standespflichten und die ewigen Sippenpflichten entwurzelt.
6.25.44
उत्सन्नकुलधर्माणां मनुष्याणां जनार्दन ।
नरके नियतं वासो भवतीत्यनुशुश्रुम ॥ ६.२५.४४ ॥
O Janārdana, wir haben gehört, dass für Menschen, deren Sippenpflichten vergangen sind, der Aufenthalt in der Hölle gewiss ist.
6.25.45
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥ ६.२५.४५ ॥
Ach! Wir haben uns entschlossen, eine große Sünde zu begehen, bereit, unsere eigenen Verwandten zu töten aus Gier nach den Freuden der Königsherrschaft.
6.25.46
यदि मामप्रतीकारमशस्त्रं शस्त्रपाणयः ।
धार्तराष्ट्रा रणे हन्युस्तन्मे क्षेमतरं भवेत् ॥ ६.२५.४६ ॥
Wenn die Söhne Dhṛtarāṣṭras, mit Waffen in den Händen, mich im Kampf töten würden, während ich keinen Widerstand leiste und unbewaffnet bin, so wäre das für mich heilsamer.
6.25.47
एवमुक्त्वार्जुनः सङ्ख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥ ६.२५.४७ ॥
So gesprochen, setzte sich Arjuna im Kampf auf den Sitz seines Wagens, legte Bogen und Pfeile nieder, das Herz von Kummer erschüttert.