ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.172

10.172.1

आ या॑हि॒ वन॑सा स॒ह गावः॑ सचन्त वर्त॒निं ।
यदूध॑भिः ॥

આવ, વન સાથે; ગાયો માર્ગમાં ભેગી થાય છે, જ્યારે તે પોતાના આંચળ સાથે આવે છે.

आ या॑हि॒ वस्व्या॑ धि॒या मंहि॑ष्ठो जार॒यन्म॑खः ।
सु॒दानु॑भिः ॥

આવ, ધન આપનારા વિચાર સાથે; અતિ આનંદદાયક, યજ્ઞને પ્રેરનારા, દાનશીલ લોકો સાથે.

पि॒तु॒भृतो॒ न तन्तु॒मित्सु॒दान॑वः ।
प्रति॑ दध्मो॒ यजा॑मसि ॥

પિતાના વંશજોની જેમ, દોરાને જ; દાનશીલ અમે તેને સ્થાપીએ છીએ, યજ્ઞ કરીએ છીએ.

उ॒षा अप॒ स्वसु॒स्तमः॒ सं व॑र्तयति वर्त॒निं ।
सु॒जा॒तता॑ ॥

ઉષા પોતાની બહેનનો અંધકાર દૂર કરે છે; તે માર્ગને એકત્ર કરે છે, ઉત્તમ જન્મ સાથે.