ఋగ్వేదం · సూక్తం 10.172

10.172.1

आ या॑हि॒ वन॑सा स॒ह गावः॑ सचन्त वर्त॒निं ।
यदूध॑भिः ॥

రా, వనంతో కలిసి; ఆవులు మార్గంలో కలుస్తాయి, అవి తమ పొదుగులతో వచ్చినప్పుడు.

आ या॑हि॒ वस्व्या॑ धि॒या मंहि॑ष्ठो जार॒यन्म॑खः ।
सु॒दानु॑भिः ॥

రా, సంపదనిచ్చే ఆలోచనతో; అత్యంత ఉల్లాసకరుడా, యజ్ఞాన్ని ప్రేరేపించేవాడా, ఉదారులతో కలిసి.

पि॒तु॒भृतो॒ न तन्तु॒मित्सु॒दान॑वः ।
प्रति॑ दध्मो॒ यजा॑मसि ॥

తండ్రి వంశస్థుల వలె, దారాన్నే; ఉదారులమైన మేము దానిని స్థాపిస్తాము, యజ్ఞం చేస్తాము.

उ॒षा अप॒ स्वसु॒स्तमः॒ सं व॑र्तयति वर्त॒निं ।
सु॒जा॒तता॑ ॥

ఉషస్సు తన సోదరి చీకటిని దూరం చేస్తుంది; ఆమె మార్గాన్ని కలుపుతుంది, మంచి జన్మతో.