ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.172

10.172.1

आ या॑हि॒ वन॑सा स॒ह गावः॑ सचन्त वर्त॒निं ।
यदूध॑भिः ॥

ଆ, ବନ ସହିତ; ଗାଈମାନେ ପଥରେ ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେବେ ସେମାନେ ନିଜ ସ୍ତନ ସହିତ ଆସନ୍ତି।

आ या॑हि॒ वस्व्या॑ धि॒या मंहि॑ष्ठो जार॒यन्म॑खः ।
सु॒दानु॑भिः ॥

ଆ, ଧନଦାୟୀ ଚିନ୍ତା ସହିତ; ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟୀ, ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା, ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ସହିତ।

पि॒तु॒भृतो॒ न तन्तु॒मित्सु॒दान॑वः ।
प्रति॑ दध्मो॒ यजा॑मसि ॥

ପିତାଙ୍କ ବଂଶଧରମାନଙ୍କ ପରି, ସୂତାକୁ ହିଁ; ଦାନଶୀଳ ଆମେ ତାହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁ, ଯଜ୍ଞ କରୁ।

उ॒षा अप॒ स्वसु॒स्तमः॒ सं व॑र्तयति वर्त॒निं ।
सु॒जा॒तता॑ ॥

ଊଷା ନିଜ ଭଉଣୀର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରେ; ସେ ପଥକୁ ଏକତ୍ର କରେ, ସୁଜାତତା ସହିତ।