ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.172

10.172.1

आ या॑हि॒ वन॑सा स॒ह गावः॑ सचन्त वर्त॒निं ।
यदूध॑भिः ॥

വരിക, വനത്തോടൊപ്പം; പശുക്കൾ വഴിയിൽ ചേരുന്നു, അവ അകിടുകളോടെ വരുമ്പോൾ.

आ या॑हि॒ वस्व्या॑ धि॒या मंहि॑ष्ठो जार॒यन्म॑खः ।
सु॒दानु॑भिः ॥

വരിക, സമ്പത്തു നൽകുന്ന ചിന്തയോടെ; ഏറ്റവും ആഹ്ലാദകരനേ, യജ്ഞത്തെ ഉണർത്തുന്നവനേ, ഉദാരമതികളോടൊപ്പം.

पि॒तु॒भृतो॒ न तन्तु॒मित्सु॒दान॑वः ।
प्रति॑ दध्मो॒ यजा॑मसि ॥

പിതാവിന്റെ സന്തതികളെപ്പോലെ, നൂലിനെത്തന്നെ; ഉദാരമതികളായ ഞങ്ങൾ അതിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നു.

उ॒षा अप॒ स्वसु॒स्तमः॒ सं व॑र्तयति वर्त॒निं ।
सु॒जा॒तता॑ ॥

ഉഷസ്സ് തന്റെ സഹോദരിയുടെ ഇരുട്ട് അകറ്റുന്നു; അവൾ വഴിയെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു, നല്ല ജന്മത്തോടെ.