ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 10.176

10.176.1

प्र सू॒नव॑ ऋभू॒णां बृ॒हन्न॑वन्त वृ॒जना॑ ।
क्षामा॒ ये वि॒श्वधा॑य॒सोऽश्न॑न्धे॒नुं न मा॒तर॑म् ॥

ṛbhugaḷa mahān makkaḷu śaktiyiṃda sarvadātanu ādavanannu stutisuttāre; avaru tāyiyaṃteyē dhenuvannu sevisuttāre.

प्र दे॒वं दे॒व्या धि॒या भर॑ता जा॒तवे॑दसम् ।
ह॒व्या नो॑ वक्षदानु॒षक् ॥

ದೈವಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಡನೆ ಆ ದೇವ ಜಾತವೇದನನ್ನು ಮುಂದೆ ತನ್ನಿರಿ; ನಮ್ಮ ಹವಿಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಅವನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಲುಪಿಸಲಿ.

अ॒यमु॒ ष्य प्र दे॑व॒युर्होता॑ य॒ज्ञाय॑ नीयते ।
रथो॒ न योर॒भीवृ॑तो॒ घृणी॑वाञ्चेतति॒ त्मना॑ ॥

ಇವನು ದೇವರನ್ನು ಬಯಸುವ ಹೋತಾ; ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದೆ ಕರೆತರಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಸುತ್ತುವರಿದ ರಥದಂತೆ ಬೆಳಗುವ ಇವನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.

अ॒यम॒ग्निरु॑रुष्यति अ॒मृता॑दिव॒ जन्म॑नः ।
सह॑सश्चि॒द्सही॑यान्दे॒वो जी॒वात॑वे कृ॒तः ॥

ಈ ಅಗ್ನಿ ಅಮರತ್ವದಿಂದ ಜನ್ಮದ ಕಡೆಗೆ ಮೇಲೇರುತ್ತಾನೆ; ಬಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಈ ದೇವನು ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತನಾದನು.