ऋग्वेद · सूक्त 10.176

10.176.1

प्र सू॒नव॑ ऋभू॒णां बृ॒हन्न॑वन्त वृ॒जना॑ ।
क्षामा॒ ये वि॒श्वधा॑य॒सोऽश्न॑न्धे॒नुं न मा॒तर॑म् ॥

ṛbhūnsā mahān putra śaktīne sarvadāta agnīcī stuti karatāt; ते धेनूला मातेसारखे उपभोगतात.

प्र दे॒वं दे॒व्या धि॒या भर॑ता जा॒तवे॑दसम् ।
ह॒व्या नो॑ वक्षदानु॒षक् ॥

दैवी प्रार्थनेने त्या देव जातवेदसाला पुढे आणा; आमची हविर्द्रव्ये त्याने यथाक्रम पोहोचवावीत.

अ॒यमु॒ ष्य प्र दे॑व॒युर्होता॑ य॒ज्ञाय॑ नीयते ।
रथो॒ न योर॒भीवृ॑तो॒ घृणी॑वाञ्चेतति॒ त्मना॑ ॥

हा देवांची इच्छा करणारा होता आहे, यज्ञासाठी पुढे आणला जातो; वेढलेल्या रथासारखा तेजस्वी तो आपल्याच तेजाने चमकतो.

अ॒यम॒ग्निरु॑रुष्यति अ॒मृता॑दिव॒ जन्म॑नः ।
सह॑सश्चि॒द्सही॑यान्दे॒वो जी॒वात॑वे कृ॒तः ॥

हा अग्नी अमरत्वातून जन्माकडे जणू वर उठतो; बलापेक्षाही बलवान हा देव जीवनासाठी घडवला गेला आहे.