ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.176

10.176.1

प्र सू॒नव॑ ऋभू॒णां बृ॒हन्न॑वन्त वृ॒जना॑ ।
क्षामा॒ ये वि॒श्वधा॑य॒सोऽश्न॑न्धे॒नुं न मा॒तर॑म् ॥

ṛbhumānaṅka mahān putramāne balare sarvadātāṅkaṅku stuti kare; sē dhenuṅku mātāparī bhōga kare.

प्र दे॒वं दे॒व्या धि॒या भर॑ता जा॒तवे॑दसम् ।
ह॒व्या नो॑ वक्षदानु॒षक् ॥

ଦିବ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ସେହି ଦେବ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଆଣ; ସେ ଆମର ହବ୍ୟ କ୍ରମରେ ବହନ କରନ୍ତୁ।

अ॒यमु॒ ष्य प्र दे॑व॒युर्होता॑ य॒ज्ञाय॑ नीयते ।
रथो॒ न योर॒भीवृ॑तो॒ घृणी॑वाञ्चेतति॒ त्मना॑ ॥

ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋତା; ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଗକୁ ଅଣାଯାଉଛନ୍ତି; ଘେରାଯାଇଥିବା ରଥ ପରି ସେ ନିଜ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ।

अ॒यम॒ग्निरु॑रुष्यति अ॒मृता॑दिव॒ जन्म॑नः ।
सह॑सश्चि॒द्सही॑यान्दे॒वो जी॒वात॑वे कृ॒तः ॥

ଏହି ଅଗ୍ନି ଅମରତ୍ୱରୁ ଜନ୍ମ ଆଡ଼କୁ ଯେପରି ଉପରକୁ ଉଠେ; ବଳଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଳବାନ ଏହି ଦେବ ଜୀବନ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି।