ఋగ్వేదం · సూక్తం 10.176

10.176.1

प्र सू॒नव॑ ऋभू॒णां बृ॒हन्न॑वन्त वृ॒जना॑ ।
क्षामा॒ ये वि॒श्वधा॑य॒सोऽश्न॑न्धे॒नुं न मा॒तर॑म् ॥

ṛbhuvula mahānu putrulu balamuto ā sarvapradātanu stutistāru; vāru tallivalē dhenuvunu bhuñcistāru.

प्र दे॒वं दे॒व्या धि॒या भर॑ता जा॒तवे॑दसम् ।
ह॒व्या नो॑ वक्षदानु॒षक् ॥

దివ్య ప్రార్థనతో ఆ దేవుడైన జాతవేదుణ్ణి ముందుకు తీసుకురండి; మా హవ్యాలను ఆయన క్రమంగా చేర్చుగాక.

अ॒यमु॒ ष्य प्र दे॑व॒युर्होता॑ य॒ज्ञाय॑ नीयते ।
रथो॒ न योर॒भीवृ॑तो॒ घृणी॑वाञ्चेतति॒ त्मना॑ ॥

ఇతడు దేవులను కోరువాడైన హోత; యజ్ఞం కోసం ముందుకు తీసుకురాబడుతున్నాడు; కళ్లేలు చుట్టిన రథంలా ప్రకాశవంతుడు తన స్వతేజస్సుతో మెరుస్తున్నాడు.

अ॒यम॒ग्निरु॑रुष्यति अ॒मृता॑दिव॒ जन्म॑नः ।
सह॑सश्चि॒द्सही॑यान्दे॒वो जी॒वात॑वे कृ॒तः ॥

ఈ అగ్ని అమృతత్వం నుండి జన్మ వైపు పైకి లేచినట్లు ఉదయిస్తాడు; బలం కంటే కూడా బలవంతుడైన ఈ దేవుడు జీవనం కోసం రూపొందించబడ్డాడు.