ઋગ્વેદ · સૂક્ત 7.51

7.51.1

आ॒दि॒त्याना॒मव॑सा॒ नूत॑नेन सक्षी॒महि॒ शर्म॑णा॒ शंत॑मेन ।
अ॒ना॒गा॒स्त्वे अ॑दिति॒त्वे तु॒रास॑ इ॒मं य॒ज्ञं द॑धतु॒ श्रोष॑माणाः ॥

આદિત્યોની નવી સહાયથી અને અતિ સુખદ આશ્રયથી અમે જોડાઈએ. નિર્દોષ અને અદિતિ-ભાવમાં રહેલા, વેગવાન અને સાંભળનારા તેઓ આ યજ્ઞને સ્થાપિત કરે.

आ॒दि॒त्यासो॒ अदि॑तिर्मादयन्तां मि॒त्रो अ॑र्य॒मा वरु॑णो॒ रजि॑ष्ठाः ।
अ॒स्माकं॑ सन्तु॒ भुव॑नस्य गो॒पाः पिब॑न्तु॒ सोम॒मव॑से नो अ॒द्य ॥

આદિત્યો અને અદિતિ હર્ષિત થાઓ; મિત્ર, અર્યમા અને વરુણ, અતિ તેજસ્વી થઈને, અમારા માટે જગતના રક્ષક થાઓ. આજે અમારા રક્ષણ માટે તેઓ સોમ પીએ.

आ॒दि॒त्या विश्वे॑ म॒रुत॑श्च॒ विश्वे॑ दे॒वाश्च॒ विश्व॑ ऋ॒भव॑श्च॒ विश्वे॑ ।
इन्द्रो॑ अ॒ग्निर॒श्विना॑ तुष्टुवा॒ना यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥

આદિત્યો, સર્વ મરુત્, સર્વ દેવો અને સર્વ ઋભુ; ઇન્દ્ર, અગ્નિ અને સ્તુતિ પામેલા અશ્વિનો—તમે સૌ મંગલ આશીર્વાદોથી સદા અમારું રક્ષણ કરો.