ऋग्वेद · सूक्त 7.51

7.51.1

आ॒दि॒त्याना॒मव॑सा॒ नूत॑नेन सक्षी॒महि॒ शर्म॑णा॒ शंत॑मेन ।
अ॒ना॒गा॒स्त्वे अ॑दिति॒त्वे तु॒रास॑ इ॒मं य॒ज्ञं द॑धतु॒ श्रोष॑माणाः ॥

आदित्यांच्या नव्या साहाय्याने आणि अत्यंत सुखद आश्रयाने आम्ही संयुक्त होवो. निर्दोष आणि अदिती-भावात असलेले, वेगवान आणि ऐकणारे ते हा यज्ञ स्थापित करोत.

आ॒दि॒त्यासो॒ अदि॑तिर्मादयन्तां मि॒त्रो अ॑र्य॒मा वरु॑णो॒ रजि॑ष्ठाः ।
अ॒स्माकं॑ सन्तु॒ भुव॑नस्य गो॒पाः पिब॑न्तु॒ सोम॒मव॑से नो अ॒द्य ॥

आदित्य आणि अदिती आनंदित होवोत; मित्र, अर्यमा आणि वरुण, अत्यंत तेजस्वी असे, आमच्यासाठी जगाचे रक्षक होवोत. आज आमच्या रक्षणासाठी त्यांनी सोम प्यावा.

आ॒दि॒त्या विश्वे॑ म॒रुत॑श्च॒ विश्वे॑ दे॒वाश्च॒ विश्व॑ ऋ॒भव॑श्च॒ विश्वे॑ ।
इन्द्रो॑ अ॒ग्निर॒श्विना॑ तुष्टुवा॒ना यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥

आदित्य, सर्व मरुत, सर्व देव आणि सर्व ऋभु; इंद्र, अग्नी आणि स्तुत केलेले अश्विन—तुम्ही सर्वजण कल्याणकारी आशीर्वादांनी सदैव आमचे रक्षण करा.