ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.51

7.51.1

आ॒दि॒त्याना॒मव॑सा॒ नूत॑नेन सक्षी॒महि॒ शर्म॑णा॒ शंत॑मेन ।
अ॒ना॒गा॒स्त्वे अ॑दिति॒त्वे तु॒रास॑ इ॒मं य॒ज्ञं द॑धतु॒ श्रोष॑माणाः ॥

ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ନୂତନ ସହାୟତା ଓ ଅତି ସୁଖଦ ଆଶ୍ରୟ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଉ। ନିର୍ଦୋଷ ଏବଂ ଅଦିତି ଭାବରେ ଥିବା, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଓ ଶ୍ରବଣଶୀଳ ସେମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।

आ॒दि॒त्यासो॒ अदि॑तिर्मादयन्तां मि॒त्रो अ॑र्य॒मा वरु॑णो॒ रजि॑ष्ठाः ।
अ॒स्माकं॑ सन्तु॒ भुव॑नस्य गो॒पाः पिब॑न्तु॒ सोम॒मव॑से नो अ॒द्य ॥

ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଓ ଅଦିତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ; ମିତ୍ର, ଅର୍ଯମା ଓ ବରୁଣ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ, ଆମ ପାଇଁ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ। ଆଜି ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେମାନେ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ।

आ॒दि॒त्या विश्वे॑ म॒रुत॑श्च॒ विश्वे॑ दे॒वाश्च॒ विश्व॑ ऋ॒भव॑श्च॒ विश्वे॑ ।
इन्द्रो॑ अ॒ग्निर॒श्विना॑ तुष्टुवा॒ना यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥

ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ସମସ୍ତ ମରୁତ୍, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ସମସ୍ତ ଋଭୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ସ୍ତୁତ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ—ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳକର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସର୍ବଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।