ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.29

9.29.1

प्रास्य॒ धारा॑ अक्षर॒न्वृष्णः॑ सु॒तस्यौज॑सा ।
दे॒वाँ अनु॑ प्र॒भूष॑तः ॥

ଏହି ବୃଷଭ ସୋମର ଧାରାସବୁ ନିଜ ବଳରେ ବହିଲା; ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି।

सप्तिं॑ मृजन्ति वे॒धसो॑ गृ॒णन्तः॑ का॒रवो॑ गि॒रा ।
ज्योति॑र्जज्ञा॒नमु॒क्थ्य॑म् ॥

ଜ୍ଞାନୀ କବିମାନେ ସ୍ତୁତି କରି, ବାଣୀରେ ସପ୍ତ ଧାରା ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ଜାତ, ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଜ୍ୟୋତିକୁ।

सु॒षहा॑ सोम॒ तानि॑ ते पुना॒नाय॑ प्रभूवसो ।
वर्धा॑ समु॒द्रमु॒क्थ्य॑म् ॥

ହେ ସୋମ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମର ବିଜୟୀ କର୍ମ; ହେ ଧନପ୍ରଭୁ, ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ; ପ୍ରଶଂସନୀୟ ସମୁଦ୍ରକୁ ବଢ଼ାଅ।

विश्वा॒ वसू॑नि सं॒जय॒न्पव॑स्व सोम॒ धार॑या ।
इ॒नु द्वेषां॑सि स॒ध्र्य॑क् ॥

ହେ ସୋମ, ସମସ୍ତ ଧନ ଜିଣି, ଧାରା ସହ ବହ; ଶତ୍ରୁତା ତଡ଼ି ଦିଅ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ।

रक्षा॒ सु नो॒ अर॑रुषः स्व॒नात्स॑मस्य॒ कस्य॑ चित् ।
नि॒दो यत्र॑ मुमु॒च्महे॑ ॥

ଆମକୁ ଭଲରେ ରକ୍ଷା କର, ଶତ୍ରୁର ଗର୍ଜନରୁ, କାହାର ହେଉ; ନିନ୍ଦାରୁ, ଯେଉଁଠାରୁ ଆମେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛୁ।

एन्दो॒ पार्थि॑वं र॒यिं दि॒व्यं प॑वस्व॒ धार॑या ।
द्यु॒मन्तं॒ शुष्म॒मा भ॑र ॥

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ପାର୍ଥିବ ଓ ଦିବ୍ୟ ଧନ ପାଇଁ ଧାରା ସହ ବହ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଳ ଆଣ।