अथर्ववेद · सूक्त 15.10

15.10.1

तद्यस्यैवं विद्वान् व्रात्यो राज्ञोऽतिथिर्गृहान् आगच्छेत् ॥ १५.१०.१ ॥

तेव्हा असा जाणणारा व्रात्य राजाचा अतिथी होऊन घरोघरी यावा.

श्रेयांसमेनमात्मनो मानयेत्तथा क्षत्राय ना वृश्चते तथा राष्ट्राय ना वृश्चते ॥ १५.१०.२ ॥

त्याला स्वतःपेक्षा श्रेष्ठ मानून सन्मान द्यावा; असे केल्याने तो क्षत्रासाठी आणि राष्ट्रासाठी हानिकारक ठरत नाही.

अतो वै ब्रह्म च क्षत्रं चोदतिष्ठतां ते अब्रूतां कं प्र विशावेति ॥ १५.१०.३ ॥

म्हणून ब्रह्म आणि क्षत्र उठून उभे राहिले. ते दोघे म्हणाले, 'आपण कोणामध्ये प्रवेश करू?'

बृहस्पतिमेव ब्रह्म प्रविशत्विन्द्रं क्षत्रं तथा वा इति ॥ १५.१०.४ ॥

ब्रह्म बृहस्पतीतच प्रवेश करो; क्षत्र इंद्रात प्रवेश करो; असेच होवो.

अतो वै बृहस्पतिमेव ब्रह्म प्राविशदिन्द्रं क्षत्रम् ॥ १५.१०.५ ॥

म्हणून ब्रह्म बृहस्पतीतच प्रविष्ट झाले; क्षत्र इंद्रात प्रविष्ट झाले.

इयं वा उ पृथिवी बृहस्पतिर्द्यौरेवेन्द्रः ॥ १५.१०.६ ॥

ही पृथ्वीच बृहस्पती आहे; द्युलोकच इंद्र आहे.

अयं वा उ अग्निर्ब्रह्मासावादित्यः क्षत्रम् ॥ १५.१०.७ ॥

हा निश्चितच अग्नी आहे, हे ब्रह्म आहे; आणि तो आदित्य क्षत्र आहे.

ऐनं ब्रह्म गच्छति ब्रह्मवर्चसी भवति ॥ १५.१०.८ ॥

ब्रह्म याच्याकडे येते; तो ब्रह्मवर्चसी होतो.

यः पृथिवीं बृहस्पतिमग्निं ब्रह्म वेद ॥ १५.१०.९ ॥

जो पृथ्वी, बृहस्पती, अग्नी आणि ब्रह्म जाणतो.

ऐनमिन्द्रियं गच्छतीन्द्रियवान् भवति ॥ १५.१०.१० ॥

इंद्रिय याच्याकडे येते; तो इंद्रियवान होतो.

य आदित्यं क्षत्रं दिवमिन्द्रं वेद ॥ १५.१०.११ ॥

जो आदित्य, क्षत्र, द्युलोक आणि इंद्र जाणतो.