அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 15.10

15.10.1

तद्यस्यैवं विद्वान् व्रात्यो राज्ञोऽतिथिर्गृहान् आगच्छेत् ॥ १५.१०.१ ॥

அப்போது இப்படி அறிந்த வ்ராத்தியன் அரசனின் விருந்தினராக வீடுகளுக்கு வரட்டும்.

श्रेयांसमेनमात्मनो मानयेत्तथा क्षत्राय ना वृश्चते तथा राष्ट्राय ना वृश्चते ॥ १५.१०.२ ॥

இவரை தன்னைவிட உயர்ந்தவராக மதித்து கௌரவிக்க வேண்டும்; அப்படியே அவர் க்ஷத்திரத்திற்கு அழிவதில்லை, அப்படியே ராஷ்டிரத்திற்கும் அழிவதில்லை.

अतो वै ब्रह्म च क्षत्रं चोदतिष्ठतां ते अब्रूतां कं प्र विशावेति ॥ १५.१०.३ ॥

இதனால் பிரம்மமும் க்ஷத்திரமும் எழுந்தன. அவ்விருவரும், 'நாம் யாரில் புகுவோம்?' என்று சொன்னார்கள்.

बृहस्पतिमेव ब्रह्म प्रविशत्विन्द्रं क्षत्रं तथा वा इति ॥ १५.१०.४ ॥

பிரம்மம் பிருஹஸ்பதியிலேயே புகட்டும்; க்ஷத்திரம் இந்திரனில் புகட்டும்; அப்படியே ஆகட்டும் என்று.

अतो वै बृहस्पतिमेव ब्रह्म प्राविशदिन्द्रं क्षत्रम् ॥ १५.१०.५ ॥

இதனால் பிரம்மம் பிருஹஸ்பதியிலேயே புகுந்தது; க்ஷத்திரம் இந்திரனில் புகுந்தது.

इयं वा उ पृथिवी बृहस्पतिर्द्यौरेवेन्द्रः ॥ १५.१०.६ ॥

இந்தப் பூமியே பிருஹஸ்பதி; வானமே இந்திரன்.

अयं वा उ अग्निर्ब्रह्मासावादित्यः क्षत्रम् ॥ १५.१०.७ ॥

இது நிச்சயமாக அக்னி; இது பிரம்மம்; அதோ அந்த ஆதித்யன் அரசாட்சி (க்ஷத்ரம்) ஆவான்.

ऐनं ब्रह्म गच्छति ब्रह्मवर्चसी भवति ॥ १५.१०.८ ॥

பிரம்மம் இவனிடம் வருகிறது; இவன் பிரம்மவர்ச்சஸ் உடையவனாகிறான்.

यः पृथिवीं बृहस्पतिमग्निं ब्रह्म वेद ॥ १५.१०.९ ॥

பூமியையும், பிருஹஸ்பதியையும், அக்னியையும், பிரம்மத்தையும் அறிபவன்.

ऐनमिन्द्रियं गच्छतीन्द्रियवान् भवति ॥ १५.१०.१० ॥

இந்திரியம் இவனிடம் வருகிறது; இவன் இந்திரியவானாகிறான்.

य आदित्यं क्षत्रं दिवमिन्द्रं वेद ॥ १५.१०.११ ॥

ஆதித்யனையும், க்ஷத்ரத்தையும், துலோகத்தையும், இந்திரனையும் அறிபவன்.