อถรรพเวท · สูกตะ 15.10

15.10.1

तद्यस्यैवं विद्वान् व्रात्यो राज्ञोऽतिथिर्गृहान् आगच्छेत् ॥ १५.१०.१ ॥

ดังนั้น ผู้เป็นวราตยะผู้รู้ดังนี้ เมื่อมาถึงเรือนของกษัตริย์ในฐานะแขก พึงมาเถิด

श्रेयांसमेनमात्मनो मानयेत्तथा क्षत्राय ना वृश्चते तथा राष्ट्राय ना वृश्चते ॥ १५.१०.२ ॥

พึงให้เกียรติผู้นั้นว่าประเสริฐกว่าตน เช่นนี้เขาจึงไม่ทำร้ายอำนาจของกษัตริย์ และเช่นนี้เขาจึงไม่ทำร้ายแว่นแคว้น

अतो वै ब्रह्म च क्षत्रं चोदतिष्ठतां ते अब्रूतां कं प्र विशावेति ॥ १५.१०.३ ॥

เพราะเหตุนั้น พรหมันและกษัตริยะจึงผุดขึ้น ทั้งสองกล่าวว่า "เราจะเข้าไปสู่ผู้ใดเล่า"

बृहस्पतिमेव ब्रह्म प्रविशत्विन्द्रं क्षत्रं तथा वा इति ॥ १५.१०.४ ॥

ขอให้พรหมันเข้าไปสู่พฤหัสบดี และให้กษัตริยะเข้าไปสู่พระอินทร์ เป็นเช่นนั้นจริง

अतो वै बृहस्पतिमेव ब्रह्म प्राविशदिन्द्रं क्षत्रम् ॥ १५.१०.५ ॥

เพราะเหตุนั้น พรหมันจึงได้เข้าไปสู่พฤหัสบดีจริง และกษัตริยะเข้าไปสู่พระอินทร์

इयं वा उ पृथिवी बृहस्पतिर्द्यौरेवेन्द्रः ॥ १५.१०.६ ॥

แผ่นดินนี้แลคือพฤหัสบดี ท้องฟ้านั่นเองคือพระอินทร์

अयं वा उ अग्निर्ब्रह्मासावादित्यः क्षत्रम् ॥ १५.१०.७ ॥

นี่แลคือพระอัคนี นี่คือพรหมัน ดวงอาทิตย์นั่นคือกษัตริยะ

ऐनं ब्रह्म गच्छति ब्रह्मवर्चसी भवति ॥ १५.१०.८ ॥

พรหมันย่อมมาถึงเขา และเขาย่อมเป็นผู้มีพรหมวรจสี

यः पृथिवीं बृहस्पतिमग्निं ब्रह्म वेद ॥ १५.१०.९ ॥

ผู้ที่รู้แผ่นดิน พฤหัสบดี พระอัคนี และพรหมัน

ऐनमिन्द्रियं गच्छतीन्द्रियवान् भवति ॥ १५.१०.१० ॥

อินทริยะย่อมมาถึงเขา และเขาย่อมเป็นผู้มีอินทริยะ

य आदित्यं क्षत्रं दिवमिन्द्रं वेद ॥ १५.१०.११ ॥

ผู้ที่รู้ดวงอาทิตย์ กษัตริยะ ท้องฟ้า และพระอินทร์