અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.106

20.106.1

तव त्यदिन्द्रियं बृहत्तव शुष्ममुत क्रतुम् ।
वज्रं शिशाति धिषणा वरेण्यम् ॥ २०.१०६.१ ॥

હે ઇન્દ્ર, તારું તે મહાન બળ, તારો તેજ અને તારો સંકલ્પ; શ્રેષ્ઠ વજ્રને ધિષણા (ધ્યાનવાણી) ધાર કાઢે છે.

तव द्यौरिन्द्र पौंस्यं पृथिवी वर्धति श्रवः ।
त्वामापः पर्वतासश्च हिन्विरे ॥ २०.१०६.२ ॥

હે ઇન્દ્ર, તારા પૌરુષથી દ્યુલોક અને પૃથ્વી યશ વધારે છે; તને જળ અને પર્વતો પ્રેરે છે.

त्वां विष्णुर्बृहन् क्षयो मित्रो गृणाति वरुणः ।
त्वां शर्धो मदत्यनु मारुतम् ॥ २०.१०६.३ ॥

વિષ્ણુ, મહાન નિવાસ, મિત્ર અને વરુણ તારી સ્તુતિ કરે છે; તારી સાથે મરુતોનો ગણ હર્ષ પામે છે.