ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.106

20.106.1

तव त्यदिन्द्रियं बृहत्तव शुष्ममुत क्रतुम् ।
वज्रं शिशाति धिषणा वरेण्यम् ॥ २०.१०६.१ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସେହି ମହାନ ଶକ୍ତି, ତୁମର ତେଜ ଓ ତୁମର ସଂକଳ୍ପ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଜ୍ରକୁ ଧିଷଣା (ଧ୍ୟାନବାଣୀ) ଧାର ଦେଇଥାଏ ।

तव द्यौरिन्द्र पौंस्यं पृथिवी वर्धति श्रवः ।
त्वामापः पर्वतासश्च हिन्विरे ॥ २०.१०६.२ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପୌରୁଷରେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ଯଶ ବଢ଼ାନ୍ତି; ତୁମକୁ ଜଳ ଓ ପର୍ବତମାନେ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି ।

त्वां विष्णुर्बृहन् क्षयो मित्रो गृणाति वरुणः ।
त्वां शर्धो मदत्यनु मारुतम् ॥ २०.१०६.३ ॥

ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମହାନ ଆଶ୍ରୟ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ତୁମ ସହିତ ମରୁତଗଣ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି ।